Wildernis

Benjamin Sprengers 2018 België 18 '
Na een lange periode van ziekteverlof gaat een verpleegster opnieuw aan de slag in een bijzonder ziekenhuis. Als de behandeling van haar patiënten lukt, zal het lijken alsof er nooit iets gebeurd is. Alsof het hele gebied nooit door de mens werd aangetast.

Awards & selecties

  • Beste Film Filmfestival Oostende 2019
  • Beste Scenario Filmfestival Oostende 2019
  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2019
13.11.2019 Ellen Van Hoegaerden

Na een mentaal, en bijgevolg professioneel, hiaat keert een verpleegster terug naar de werkvloer. Haar nieuwe omgeving is echter een beetje atypisch – en “niet zoals bij het UZ, zoals je kunt zien” – maar oogt in vele opzichten wel herkenbaar medisch genoeg. Ondanks dat het omgeven is door een wilde natuur.

Qua setting zet ‘Wildernis’ alvast goed atmosferisch in. De locatie is een beetje verstopt maar niet volledig afgelegen – het had evengoed een Scientology-kerk of een post-apocalyptische zombie hide-outplek kunnen zijn. Wanneer de eerste patiënt arriveert, een man die al jaren kampt met depressie en verslaving, introduceert dat de hamvraag van deze mysterieuze kortfilm: wie zorgt nu eigenlijk voor wie?

De film opent met het geluid van een boor die door merg en been (en brein) snijdt. Een metafoor voor het doorploeteren van de ‘wildernis aan gedachten’ in het hoofd van verpleegster Veerle? Zij verlangt er namelijk naar weer verder te kunnen, verlost van de gedachten die haar psychische baisse veroorzaken. Inge Paulussen is daarbij opnieuw fantastisch gecast. “Ons moeke” uit de VTM-hit ‘Clan’ weet perfect haar jolige krullen te combineren met een subtiel onzekere houding die haar innerlijke strijd weergeeft.

Het gaat dus niet zo goed met de vervallen verpleegster, zoveel is duidelijk. Gradueel begin je je dan ook de vraag te stellen wie nu werkelijk de patiënt is in dit scenario. Bruno Vanden Broecke speelt een sympathieke neurochirurg, die een goede balans vindt tussen de nodige afstandelijkheid en de warmte van iemand die inzet op een goede patient-centered-care.

En regisseur-scenarist Benjamin Sprengers? Die bewijst, na ‘Beau Séjour’ en ‘De Patrick’, opnieuw stevig bedeeld te zijn met het talent om een slim scenario te pennen. Het verhaal is perfect opgebouwd, met subtiele hints en een bepaalde donkerte die Sprengers kwijt kan in zijn setting, en Paulussen in haar personage kwijt. De film won dus niet toevallig de prijs voor Beste Scenario én Beste Kortfilm op het afgelopen Filmfestival Oostende.

‘Wildernis’ verstrengelt twee genezingsprocessen die simultaan voortschrijden naar een betere toekomst, waarin het lijkt alsof er niets gebeurd is. De film klopt daardoor op alle vlak.

3