Une Nuit Capricieuse

Raymond Backus 2018 België 16 '
Een terugreis naar waar jaren geleden de wereldexpo van 1958 plaats vond.

Bio Regisseur

Cast & crew

27.09.2018 Sarah Skoric

“Een grillige nacht” is de titel van Backus’ afstudeerwerk en exact wat je zestien minuten lang voorgeschoteld krijgt. Backus keert op de kop af zestig jaar na Expo ’58 terug naar het park van Laken. De gebouwen van toen zijn grotendeels verdwenen, maar 'Une nuit capricieuse' observeert gedurende één nacht - een grillige nacht dus – wat achterblijft: de claustrofobisch donkere plekjes in het park. Van schemering – de avond valt – tot putje nacht: Backus en camera zijn voyeurs, de shots lang – met vaak een al even lange, trage zoom - en de beelden bewust grof en onduidelijk.

“De beelden staan in contrast met andere eerder gestileerde vloeiende camera bewegingen,” licht de filmmaker toe. “Dit was uiteraard een bewuste keuze. Ik wilde de kijker zelf een beetje laten werken en uit laten zoeken wat hij nu ziet of niet ziet, de ruis onthult en verbergt.”

Een vrouwelijke voice-over brengt een stukje tekst, maar als kijker word je meer aangetrokken door wat zich in het donker afspeelt. Zoals de ontmoeting tussen twee schimmen, een op z’n knieën, de ander meteen na de bevrediging weer zijn broek optrekkend en vertrekkend. Ook zo hypnotiserend werken de doorheen het beeld vliegende vuurvliegjes. Die flakkerende lichtjes zijn een constante, zagen we al eerder in deze kortfilm in de vorm van stadslichten (als de duisternis valt), en zien we even later ook weerspiegeld in de bollen van het atomium – met daarachter flitsen van vuurwerk.

'Une nuit capricieuse' schippert tussen experimentele fictie en experimentele documentaire – met een filmmaker die durft spelen met zijn beeld, geluid en observaties.

2