The Tent

Rebecca Figenschau 2019 Noorwegen 17 '
Geen zon-zee-strandvakantie naar Mallorca voor deze Noorse familie: zij trekken eropuit met de tent. Wanneer papa de gebruikershandleiding per ongeluk verbrandt op een kampvuurtje wordt de band van de toch al disfunctionele familie nog meer op de proef gesteld.

Awards & selecties

  • Juryprijs Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2019
  • Publieksprijs Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2019

Tags

30.06.2020 Sarah Skoric

So I can’t even have a social life here,” roept de jonge Maja uit wanneer haar 4G-netwerk wegvalt ergens in de Noorse bossen. Met die woorden vat ze ineens ook mooi het concept van ‘The Tent’ samen: een gezin spot een mooi kampeerplekje op hun vakantie in eigen land, maar er echt samen van genieten lukt allerminst.

Mallorca zat er dit jaar – om bij aanvang niet gekende redenen – niet in, maar gelukkig maken ze het goed met een heuse gezins-kampeertrip. Al lijkt elk gezinslid, met uitzondering van peuter Kim, van in het begin verbitterd. Al snel lopen de spanningen hoog op tussen moeder Solveig en vader Bjørnar en wordt de latente verbittering omgezet in gefrustreerde verwijten. Die gaan duidelijk over meer dan enkel het moeizame opzetten van hun tent.

De moeilijk in elkaar te steken tent staat metafoor voor hun ingewikkelde gezinsband, zo blijkt. "Emoties verdrukken is een typische Scandinavische manier van omgaan met ongemakkelijke situaties," aldus Noors filmmaakster Rebecca Figenschau in een interview met EFA. "Ik wilde kijken naar zowel de humor als de tragedie van dit fenomeen, door een situatie te creëren waarin de goede bedoelingen om een conflict te verdoezelen, als bescherming voor de kinderen, net het tegenovergestelde effect krijgt".

Die opzet is boeiend en herkenbaar, we weten allemaal wel hoe bijtend verdoken frustraties kunnen klinken en hoe spanning ook fysiek te voelen is. In ‘The Tent’ had dat allemaal nog net iets grootser opgezet (pun intented) mogen worden.

Is dat trage, realistische, niet-sensationele net niet iets typisch in Scandinavische arthouse? Ja, maar dan moet de film wel gedragen worden door een sterk verhaal, rare plotwending, een meer uitgediepte psychologisch karakter of de banaliteit net tot in het absurde doortrekken. ‘The Tent’ doet dat allemaal niet en laat heel wat kansen braafjes liggen. Als kijker blijf je wat op je honger zitten, zeker als de “shocking secret” uit de synopsis op het einde toch niet zo schokkend blijkt te zijn.

2