Serenitas

Jef Dehouse 2017 België 9 '
Een geïsoleerde pater zit opgesloten in zijn geloof en breekt langzaamaan onder de druk.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2017
  • Genomineerd voor Ensor 2018
15.10.2017 Jana Dejonghe

Hoewel animatiefilm door het grote publiek vaak nog gereduceerd wordt tot het hokje van de feel-good familiefilms à la Disney & Pixar, zijn er gelukkig ook genoeg die de intrinsieke kracht van het genre kennen én gebruiken.

Zo is er Jef Dehouses RITCS-afstudeerfilm 'Serenitas', waarin we kennismaken met een geïsoleerde pater die volledig opgesloten zit in zijn geloof en langzaamaan breekt onder de druk ervan. Om dit weer te geven maakt Dehouse magna cum laude gebruik van de conventies van een klassiek genre: het (psychologische) horrorverhaal.

Stilte versus plots geluidgeweld, het schokkerige effect van net iets te weinig frames per seconde, hoge maar lege ruimtes, sterke contrasten tussen donker en licht: het zijn elementen die allemaal bijdragen tot dat unheimlich gevoel dat de kern van het gothic horrorverhaal vormt. Voeg daaraan toe: de figuur van de Doppelgänger, een inventieve beeldregie en verontrustende montage en je komt uit bij een film waar heel wat in uit te diepen valt.

De trip downhill van ons hoofdpersonage is gestructureerd volgens drie van de favoriete woorden van menig religie: Paradise – Fall – Redemption. Alles wat we te zien krijgen is gefilterd door de monnik die zijn grip dreigt te verliezen: het maakt niet uit of alles 'echt' gebeurt, maar des te meer hoe hij (dis)functioneert.

Jef Dehouses film is tegelijk heel klassiek & brandend actueel. De regisseur kent het genre dat hij hier hanteert door en door; vrolijk tast hij ervan de grenzen af. Dat geeft deze animatieprent, waarvan het thema dan wel niet bijster origineel is, voldoende basis om een op zichzelf staand geheel te vormen.

2