Peer Gynt

Michiel Robberecht 2017 België 23 '
Badend in zijn eigen verbeelding, leeft Peer gevangen in een wereld waarin niemand, buiten zijn moeder, zijn verhalen en mirakels waarover hij steeds vertelt gelooft. Als na het sterven van zijn moeder Peer Gynt plots verdwijnt, lijkt zijn verbeelding over het dorp neer te dalen.

Awards & selecties

  • Beste Cinematografie Filmfestival Oostende 2018
  • International Film Festival Goma 2017
  • Kino Pavasaris Vilinius International Film Festival 2018
  • Fickin - Film Festival International du Cinéma à Kinshasa 2017
15.09.2018 Jana Dejonghe

Een jonge debuterende regisseur die het hoofdpersonage uit een Noors negentiende-eeuws theaterstuk in het hedendaagse Congo plaatst: zelfs in de wonderlijke kortfilmwereld kom je dit niet elke dag tegen.

Het lange openingsshot van Michiel Robberechts ‘Peer Gynt’ zet meteen de toon van de film. Vanuit de verte verschijnt op een hobbelige weg een truck, terwijl we een man in het Lingala over Peer horen spreken: dat hij levend verbrandde in zijn huis, maar enkele dagen later met arendsvleugels in de hoogste boom van het dorp verscheen. Geklets, volgens zijn metgezel. We horen de truck en zijn pratende en zingende passagiers eerder dan we ze zien, het landschap in verzadigde kleuren doet het geheel extra broeierig aanvoelen. Het geluid van fluitende vogels en tsjirpende krekels blijft ons de volgende twintig minuten vergezellen.

De jonge Peer zit vol dromen en verbeelding, maar wordt daarin enkel door zijn moeder serieus genomen. Wanneer zij sterft, besluit Peer te vertrekken. Het tempo van de film is traag, het gevoel zeer sfeervol en het ultieme effect ook vaak vervreemdend.

Een wonderlijk verhaal vol poëzie dat de kijker met een zen-gevoel achterlaat.

Korte, uitgepuurde conversaties vol symboliek en folklore eisen een actief oor dat de ondertiteling volgt, en niet teveel afgeleid wordt door de mooie klanken van het Lingala. Twee keer kijken is geen overbodige luxe om de nuances van het verhaal te begrijpen.

Het productie- en filmproces was een bijzonder avontuurlijke onderneming: daarvan is op de Facebookpagina van de film heel wat tot de verbeelding sprekend fotomateriaal te vinden. Ook schreef regisseur Michiel Robberecht voor De Buren een reeks van drie blogposts (1, 2, 3) over zijn project, dat niet enkel bestond uit het maken van de kortfilm, maar waarvoor hij ook in enkele dorpen een filmavond opzette, om de inwoners iets terug te geven en hen in contact te brengen met cinema.

'Peer Gynt' mocht het International Film Festival in Goma, Congo openen. Om beginnend acteur Guylain Itambi Ibambe – die zonder acteerervaring de hoofdrol van Peer Gynt op zich nam - ernaartoe te kunnen laten gaan, zetten Robberecht en zijn team een succesvolle crowdfundingcampagne op poten. Daarna werd de film ook nog in Kinshasa en Vilnius vertoond. De Belgische première vond plaats tijdens Filmfestival Oostende, waar de film binnen de gloednieuwe kortfilmcompetitie bekroond werd met een prijs voor Beste Cinematografie. De kortfilm krijgt ook nog een staartje: Robberecht werkt aan een documentaire waarin hij – Joseph Conrad achterna – met Itambi Ibambe de Congo afvaart naar Kinshasa.

Robberechts kortfilm is zowel beeldend als auditief een rijk cultuurbad, waar duidelijk lang en veel over nagedacht en aan gewerkt is. De cinematografie is - net als het titelpersonage - mysterieus, donker, misleidend. Zelfs magisch bij momenten en meer dan eens een ware streling voor het oog. Een wonderlijk verhaal vol poëzie dat de kijker met een zen-gevoel achterlaat.

Fun fact: na het bekijken van de film maakte acteur en kunstenaar Jan Decleir twee linosnedes, waarvan er één het uiteindelijke, bijzondere affichebeeld geworden is.

3