Manivald

Chintis Lundgren 2017 Estland 13 '
Een knappe jonge loodgieter verbreekt het harmonieuze leven van Manivald en zijn moeder.

Bio Regisseur

Awards & selecties

  • Anima 2018
23.07.2018 Michiel Philippaerts

De Estse regisseur Chintis Lundgren liet zich voor haar hoofdpersonage inspireren door haar directe omgeving, meerbepaald door haar vele vrienden die ondanks hun doctoraats- of masterdiploma’s moeilijk aan een job geraken. Net als hen heeft de stuurloze, 33-jarige vos genaamd Manivald meerdere ‘goede’ opleidingen genoten – we zien zijn diploma’s voor o.a. Russische poëzie, Hellenistische literatuur en theoretische geografie aan de muur prijken – maar zit hij zonder werk. Gefrustreerd vult hij zijn dagen met lezen en piano oefenen, terwijl zijn moeder zijn sokken bijeenzoekt. Totdat klusjesman Toomas opdaagt…

Deze wolf, met het lichaam van een Griekse god, maakt heel wat los in Manivald. Wanneer Toomas de wasmachine repareert, bewondert de verlegen vos stiekem zijn mooie billen en de netelige verliefdheid die hem overvalt is herkenbaar in al zijn subtiliteit. Maar ook Manivalds moeder heeft haar ogen laten vallen op de handige adonis, waardoor het wankele evenwicht in het huishouden grondig wordt verstoord. Al snel palmt zij Toomas volledig in voor haar eigen artistieke projecten, tot ergernis van haar zoon.

Queerdieren en absint in (te) brave animatie.

Het verbaast dan ook niet dat Manivalds verhaal nog niet gedaan is: Lundgren noemt de kortfilm zelf een pilootaflevering voor wat een webserie over de avonturen van de werkloze vos zou moeten worden. Manivald zou hierin verblijven in de gay bar The Hedgehog’s Closet, uitgebaat door de dragqueen-egel Tiit en zijn oerconservatieve vrouw Brunhilda. De outcasts (drie absint-drinkende konijnen), waar Manivald zich aan het einde van deze eerste aflevering bij aansluit, zouden ook een relevantere rol spelen in het verdere verloop van de serie die de focus wil leggen op een hele resem ‘queerdieren’.

Als pilot slaagt dit project dus met glans, want ja, wij willen maar al te graag zien hoe Lundgren wat meer gas bijgeeft en de kleurrijke personages die Manivald vervoegt lijken beloftevol in hun excentriciteit en complexiteit. Ook als alleenstaande kortfilm is 'Manivald' perfect genietbaar, al mist er een stoutheid waarvan we uit de grond van ons hart hopen dat Lundgren ze in de toekomst meer liefdevol omarmt. De flinke teug absint die Manivald in de laatste scène naar binnen gulpt, voorspelt in dat opzicht veel goeds.

2