play

Int. Anouchka-Nuit

Louise Hansenne 2019 België 20 '
Anouchka, een 30-jarige scenariste, werkt in een wijnbar om rond te komen. Ze reconstrueert haar alcoholisme van de afgelopen vijftien jaar aan de hand van een zelfgeschreven scenario.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • DOK Leipzig 2019
  • Best Belgian Short Brussels Independant Film Festival 2020
  • Festival International du Documentaire Émergent 2020
  • Brussels Short Film Festival 2020
  • Millenium International Documentary Film Festival 2020
  • Festival International de Films de Femmes 2020
  • FIPADOC Biarritz 2020
17.09.2021 Youness Iken

Met een autobiografisch scenario-in-een-scenario is ‘Int. Anouchka-Nuit’ een onverbloemd portret van een verslaafde schrijfster. Flirtend met de grenzen tussen monoloog en dialoog, fictie en non-fictie, volgt de film de dertigjarige Anouchka zonder te vervallen in meta-poespas.

In haar kleine, donkere verblijf overloopt scenariste Anouchka haar scenario met de regisseuse. Het gesprek is geen sinecure want Anouchka zit aan de drank en is emotioneel instabiel. Ze dwaalt snel af wanneer ze over haar eigen leven als bohemien begint te praten. In lange close-ups vertelt ze over de vrouw die ze op papier wil zien en de vrouw die ze in het echt is.

Louise Hansenne koos voor een erg duaal portret: Anouchka staat sterk in haar schoenen als ze zich verantwoordt voor haar scenario en haar levensstijl maar wordt snel fragiel als ze geconfronteerd wordt met zichzelf. Haar je-m’en-foutisme heeft flair wanneer ze geschminkt en wel een sigaret opsteekt, maar voelt ook bedroevend aan wanneer ze middenin een monoloog toegeeft dat ze het allemaal niet meer weet en begint te huilen. Hansenne vermijdt zo het gemakkelijke stereotype van de hulpeloze kluizenaar-artiest en gaat voor realistische diepgang.

Flirtend met de grenzen tussen monoloog en dialoog, fictie en non-fictie, volgt de film de dertigjarige scenariste zonder te vervallen in meta-poespas.

Anouchka’s verhouding met haar regisseuse is minstens even interessant: zij komt namelijk nooit in beeld. Je krijgt zo de indruk dat Anouchka de hele tijd tegen zichzelf praat en haar eigen geweten op de proef stelt. De directe aanpak van Hansenne — een kleine, kale ruimte als setting, het vraag-en-antwoord opzet, de continue close-ups – maakt die zelfconfrontatie nog sterker. De regisseur lijkt zo Anouchka’s onzichtbare psycholoog, die het gesprek al te beleefd wil voeren. Anouchka’s laconieke antwoorden steken daar telkens een stokje voor.

Anouchka’s onverstoorbaarheid bereikt een climax wanneer ze wordt gebeld door haar (eveneens onzichtbare) moeder. In deze enige échte dialoog van de film geeft Hansenne een controversiële visie op verslaving: “Een verslaving overwinnen is er niet mee stoppen, maar ermee leren leven”, zegt Anouchka aan de telefoon. Je kan haar moeilijk ongelijk geven. Wanneer de regisseur herhaalt dat in het scenario een happy end was afgesproken, zonder verslaving, weigert Anouchka die piste stellig. Deze protagoniste heeft ondanks, of net dankzij haar verslaving de touwtjes in handen en neemt haar leven (als artiest) serieus.

Met dat open einde in het scenario – én in deze knappe film – laat Hansenne een ongemakkelijke keuze aan de kijker. Vertrouwen we wel dat het goedkomt? ‘Int. Anouchka-Nuit’ is niet zomaar een reminder dat kunst en verslaving vaak hand in hand gaan. Het is een intieme, oprechte blik in het leven van een artiest aan de rand van de samenleving. Een leven dat Anouchka misschien wel past?