Harley Wheelchair

Niels Sabbe 2018 België 12 '
Harley, een verlamde motorrijder, bekijkt de wereld lijdzaam toe vanuit zijn elektrische rolstoel. Wanneer hij alle hoop dreigt te verliezen, krijgt het leven toch plots weer zin.

Bio Regisseur

Awards & selecties

  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2018

Tags

06.12.2018 Sarah Skoric

Alles loopt op rolletjes… tot je zelf op rolletjes loopt. Dat moet zowat de lemma zijn van Wim Willaert, die in ‘Harley Wheelchair’ een gelijknamige aan zijn elektrische rolstoel gebonden ex-motorrijder speelt.

Al ziet die Harley Wheelchair er stoer uit met zijn in bikerstijl gepimpte rolstoel (denk: knuffels, stickers, Amerikaanse vlaggetjes) en gepaste kledij, zo voelt hij zich allerminst. Niet als hij moet wachten op een treinbegeleider om hem uit de trein te helpen, niet als hij op een kruispunt een stuk van zijn rolstoel verliest. En zeker niet als hij zich met zijn rolstoel vastrijdt op het strand van Blankenberge.

De verlamde Harley Wheelchair zoekt zijn vrijheid dan maar op zijn eigen manier, al lijkt de hulp van een knappe Baywatchachtige lifeguard hem niet te storen.

‘Harley Wheelchair’ is een stomme film, zonder tekst maar straf in beeld. Van de openingssequens in Easy Rider-stijl tot de drone-beelden op het strand: Niels Sabbe (‘Nightfall’) heeft oog voor cameravoering. Qua spanningsboog of aha-moment echter bouwt deze kortfilm te veel op de vertolking van Willaert. Voor die rol van verbitterde ex-motorrijder kan je je geen betere acteur inbeelden, maar Willaert komt hier niet helemaal tot z’n recht. Zijn personage wordt gereduceerd tot een constant bijna luidop zuchtende, gedeprimeerde man die de ene na de andere tegenslag te verwerken krijgt, tot de eindsequens. Had gerust wat meer mogen zijn.

1