Fighting Pablo

Robbe Vervaeke 2017 België 7 '
Een jonge kunstenaar werkt aan een portret wanneer een onverwacht moment van frustratie en twijfel zijn inspiratie verstoren.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • Anima 2018
  • Cortoons Festival Gandia 2018
23.07.2018 Carmen van Cauwenbergh

'Fighting Pablo', in 2014 al in onze ‘Coming Soon’-rubriek aangekondigd, werd vorig jaar een feit. Het resultaat van enkele jaren hard werk was meteen te bewonderen tijdens het Anima-festival in Brussel.

Net zoals in zijn vorige kortfilms 'Erszebet' en 'Norman' maakt Robbe Vervaeke gebruik van een olieverftechniek en verbindt hij nog explicieter zijn twee passies, zijnde schilderkunst en film. Al lijkt het wel alsof die passies hem dit keer minder goedgezind zijn. In plaats van hem liefdevol van inspiratie te voorzien, duwen ze hem de dieperik in. Althans volgens het narratief van zijn nieuwe kortfilm. Ziedaar de angst van elke kunstenaar.  

In duel met Picasso: de persoonlijke zoektocht van een schilderende regisseur.

'Fighting Pablo' gaat over het zoeken naar een eigen stijl, naar een plaats in de geschiedenis van de beeldcultuur. Vervaeke laat een bonte stoet van personages voorbijtrekken die hem visueel gevormd hebben. Dit onder het alziend oog van Pablo: Picasso, welteverstaan, die als een sadistische reus de touwtjes strak in handen heeft. Homer Simpson wandelt er naast Jansen en Janssen, en Spongebob naast enkele iconische personages van oude grootmeesters. De stoet is lang en de diversiteit aan creaties & inspiraties blijkt behoorlijk beklemmend te zijn.

Laat Pablo Picasso nu ook niet de gemakkelijkste keuze zijn om jezelf aan te meten of  is Vervaeke in de overtuiging dat je net met de allergrootsten de strijd moet aangaan om jezelf als kunstenaar te bevrijden?

Coherenter dan in 'Norman' en persoonlijker dan in 'Erszebet' geeft Robbe Vervaeke ons een inkijk in zijn hersenspinsels die achter een creatieproces verscholen liggen. Terwijl hij vormelijk nog steeds dicht op dezelfde lijn van zijn vorige films zit; dik aangebrachte stroken verf die dynamisch en naadloos overvloeien in elkaar zijn duidelijk ‘zijn dada’.

Waarschijnlijk zal elke nieuwe creatie een strijd blijven, maar het lijkt ons wel dat de schilderende regisseur Robbe Vervaeke deze in geheel eigen stijl zal voeren – wat al een overwinning op zich is.

2