Désert

Frédéric Daenen Colin Javaux 2019 België 19 '
Vier vrienden stelen een zak cannabis van een lokale dealer. Wanneer ze de buit verdelen, zorgt een onverwachte geldsom voor problemen.

Awards & selecties

  • Brussels Short Film Festival 2020
  • Oaxaca FilmFest 2019
  • Manchester Film Festival 2020

Tags

28.08.2020 Tom Cuypers

De premisse van ‘Désert’ is simpel, haast clichématig, maar het debuterende Belgische regie- & producentenduo Colin Javaux en Frédéric Daenen werken het interessant uit tot een meeslepende vertelling over vriendschap en hoogmoed.

Vier vrienden stelen een zak cannabis van een lokale dealer. Wanneer ze de buit verdelen, blijkt er ook voor tweehonderd duizend euro aan cocaïne in de zak te zitten. Drie van hen willen proberen de drugs te verkopen om met het geld te ontsnappen aan hun saaie dorpje. Daar hebben ze elk hun eigen redenen voor: van het leven genieten, de ware liefde vinden, of een appartementje kopen aan zee om voor de mama te kunnen zorgen. De vierde vriend is realistischer, en lijkt bovendien volkomen tevreden met zijn huidige bestaan. Tegen zijn wil in, gaan ze toch door met het plan. De gevolgen zijn, uiteraard, catastrofaal.

Colin Javaux heeft vooral ervaring in de theaterwereld en dat voel je: de mise en scène doet theatraal aan — alles speelt zich af op één locatie, het dorpspleintje voor de kerk, dat symbool staat voor elk plattelandsdorpje. Daarnaast maken de personages hun motivatie duidelijk in een monoloog direct aan de camera gericht, terwijl de rest van de vriendengroep op de achtergrond in de auto blijft. Die terzijdes, vaak ook theatraal belicht, voelen erg persoonlijk aan, als een bekentenis.

Het doorbreken van de vierde wand boet eerst aan spanning in, maar blijkt uiteindelijk één van de charmes van de film. De individuele biechtsessie’s maken duidelijk dat de vriendengroep vooral ontstaan is uit een gebrek aan alternatief. Echte broederliefde voor elkaar is zoek. Wanneer puntje bij paaltje komt offeren ze hun (f)lauwe band maar al te graag op.

‘Désert’ wordt net niet moraliserend, gelukkig. Het open einde benadrukt dat de ware afloop eigenlijk van weinig belang is. Of ze die drugs nu verkocht krijgen of niet. Vooral de vriendschap wordt de dupe van het gedeelde verlagen om ergens opnieuw te kunnen beginnen.

2