Bloeistraat 11

Nienke Deutz 2018 België 9 '
Twee onafscheidelijke beste vriendinnen brengen de laatste zomervakantie van hun kindertijd samen door. Naarmate de zomer vordert, beginnen hun lichamen te morfen en daalt een ongemakkelijk gevoel neer over hun vriendschap. De puberteit lijkt vastbesloten om hun band te onderbreken.

Awards & selecties

  • Cristal du Court Métrage Annecy 2018
  • Film Fest Gent 2018
12.10.2018 Jana Dejonghe

Als we de Bloeistraat in Anderlecht opzoeken via Google Street View, krijgen we een zonnig, idyllisch wegje te zien met veel groen en een dorpskerkje. Het straatje ademt zorgeloosheid, en zo gaat het ook tussen de twee hartsvriendinnen in Nienke Deutz’ geanimeerde coming-of-agefilm ‘Bloeistraat 11’. Tenminste, tot de puberteit haar intrede doet en voor een ongemakkelijk gevoel in de relatie zorgt.

 

We zien de twee spelen in en rond het huis in een zomerse sfeer, die in de muziek versterkt wordt. Hun wereld bestaat alleen uit het huis en elkaar; de vriendinnen hebben zo’n hechte band dat het onderscheid tussen hen soms bijna niet te zien is. Of toch? De één heeft al iets meer rondingen, en haar lange haar geeft haar een elegantere, vrouwelijkere look dan haar beste vriendin. Ook wordt ze zich meer en meer bewust van de – vroeger onopgemerkte – aanwezigheid van haar vriendins broer in het huis. Zonder ooit zwaarmoedig te worden, verbeeldt Deutz in miniatuurversie één van die vele kleine tragedies die gepaard gaan met puberteit.

Een zeer fris stukje animatie.

Door het Amerikaanse tijdschrift Variety werd de film heel mooi “the fruit of the flowering Flanders school of animation” genoemd. Deutz vermengt verschillende technieken, waaronder 2D- en 3D-animatie, en stop-motion met op plastiek geprinte personages die in het decor geplaatst worden. Die mix weerspiegelt de bitterzoete complexiteit die geleidelijk aan de vriendschap tussen de meisjes binnensluipt.

‘Bloeistraat 11’ ging in première op het internationaal gerenomeerde animatiefestival van Annecy en mocht daar – terecht – meteen twee prijzen mee naar huis nemen: de Cristal du Court Métrage en de Prix Festivals Connexion.

De film werd gemaakt met de VAF Wildcard die Deutz kreeg voor haar afstudeerwerk ‘Eén, twee, drie, piano!’, een speelse film met experimentele trekjes waarin ze ook naar de jeugd (en andere levensstadia) terugkeert. Ondertussen zet Deutz reeds de eerste stappen voor een volgende film. We horen dus nog van haar!

3