Belgian Blue

Yasmine Versteele 2019 België 18 '
De koe als gezelschapsdier versus nutsdier.

Bio Regisseur

Cast & crew

02.12.2019 Jannes Callens

Al te vaak worden de runderen uitsluitend benaderd als nutsdieren die de mensheid voorzien van vlees. Met ‘Belgian Bleu’ brengt Yasmine Versteele impact van de geïndustrialiseerde vleesproductie en -consumptie op het welzijn en het leven van koeien in beeld. In haar atypische documentaire en RITCS-afstudeerfilm onderzoekt de jonge regisseur wat de actuele plaats is van koeien in de door de mens georganiseerde samenleving.

De camera observeert zeer statisch de organisatie van koeien in de stal, per vier achter stevig traliewerk. Sporadisch kijkt een koe knal in de lens en spreekt zo de toeschouwer rechtstreeks aan. We zijn ook getuige van de bloederige geboorte van een kalf, waarbij de koe gelaten en haast stoïcijns haar kind uit zich laat trekken door een stel zwoegende boeren. Steevast kijkt de kersverse moeder in de lens. De toon is duidelijk gezet.

Naast esthetisch genot  levert Versteele ook een actueel en relevant ethisch vraagstuk.

Versteele is uit op een kritische audiovisuele observatie die uitnodigt tot antropomorfisme, of zelfs empathie. Via wijde shots legt ‘Belgian Blue’ een dubbele moraal bloot: gezelschapsdier versus nutsdier. Waarom vindt de mens wel empathie voor katten, honden en paarden, maar is die liefde minder vanzelfsprekend voor een koe? Er hangt ook een waas van (al dan niet naïeve) objectiviteit over de film. Het trage tempo van de film en de piekfijne beelden zorgen voor reflectie over de legitimiteit en willekeur van de hiërarchische relatie tussen mens en dier.

De machinale en weinig ontziende vleesindustrie wordt kritisch gefileerd zonder dat de film gebruik maakt van oordelende pancartes, voice-overs of muziek. Versteele bijt zich vast in het perspectief van het rund. Ook het sound design wordt door die radicale visie gedicteerd; de mensen zijn nevenpersonages en worden in de geluidsband geminimaliseerd. De focus ligt onherroepelijk op de gevoelswereld van de geportretteerde koe.

Brandend actueel dus ook; de noodzakelijkheid van de industriële vleesproductie en -consumptie de dag van vandaag staat immers op z’n zachtst gezegd op losse schroeven. Versteele laat met haar consequente visie dan ook weinig aan het toeval over: naast esthetisch genot, levert ze met ‘Belgian Blue’ een actueel en relevant ethisch vraagstuk.

2