La Chute
rating

Duur: 14 min. | Land: | Regie: Boris Labbé | Scenarist: Boris Labbé | Producent: Ron Dyens

Er is geen ontsnappen aan in Boris Labbé’s ‘La Chute’. Zijn cyclische animatievideo tussen leven en dood hypnotiseert mateloos; goed voor een première in Cannes en prijzen in Annecy, Zagreb en Ottawa.

De Franse graficus maakt al enkele jaren furore binnen het Europese animatiecircuit. De miniatuurstijl uit zijn nieuwste film, gebruikte hij al voor eerder experiment in onder meer zijn EMCA-afstudeerfilm ‘Kyrielle’ (Special Jury Prize in Annecy) en ‘Rhizome’.

Labbé’s epische animatie start met een ontkiemend zaadje dat zich snel vertakt en uitmondt in een carrouselervaring tussen walhalla en hellevuur. ‘La Chute’ kent kosmische proporties en zelfs Bijbelse allures, maar de atheïstische animator kan vooral zijn liefde voor Renaissanceschilders niet onder stoelen of banken steken; de dynamische tableaus zijn omvangrijk als Breugel, en chaotisch à la Hieronymus Bosch.

Een chaotische helletocht à la Bosch & Breugel.

Als exponentiële trip worden de verschillende taferelen steeds grimmiger, de stroom woester en de wanorde meer onheilspellend. Met wat moeite kan je in elke micro-cyclus vernietiging en aftakeling lezen; op macroniveau vertaalt zich dat naar de zelfdestructie van de mensheid en de teloorgang van wat ooit een paradijs vol weelderige bloemen was. Wie kan, kiest maar beter voor een onmiddellijke exodus, maar dat lot is geen enkele van de miniatuurtjes gegund. In Labbé’s visie knuppelen we ons immer te pletter, vallen we ten prooi aan macabere monsters of eindigen met meer of minder bloedvergiet brandend in de hel.

Zijn surrealistisch experiment stemt daardoor misschien weinig gelukkig, maar de tocht is wel ongelofelijk fascinerend. Duizenden tekeningen op basis van Indische inkt en waterverf zorgen voor een organische en ronduit prachtige animatie. De Esher-achtige collages maken nieuwsgierig; de wervelwind waarmee ze geprojecteerd worden resulteren in een krachtige, visuele trip. De muziek van Daniele Ghisi haakt moeiteloos in op de horrorideeën en onderlijnt niet alleen de spanning van deze transcendentale film, maar ook de mystiek van het universum.

‘La Chute’ is een boschiaanse draaikolk vol mini-taferelen die iets over het pessimistische lot van de mensheid trachten te vertellen. Het zal niet verbazen dat dit monumentale werk eindigt met een groot, zwart gat.

Niels Putman