This No Land
rating

Duur: 16 min. | Land: | Regie: Alexander Decommere | Cast: Robrecht Vanden Thoren, Titus De Voogdt, Peter Van den Eede, Patrick Pevenage, Lisa Lelieur, Anne-Laure Vandeputte | Scenarist: Jean Ryckebosch | Producent: Veerle Appelmans | Productiehuis: Vivi Film

Spaghettiwestern meets Belgisch drama meets roadmovie. Of om het met hun eigen woorden te zeggen: “Belgisch surrealisme meets spaghettiwestern!”. Een beloftevolle premisse.

This No Land’ opent de film dan ook meteen met een oudere cowboy die met een zesjarig meisje de woestijn doortrekt, op weg naar Disneyland. Onderweg kruisen ze twee andere duo’s in wagens – en hoewel aanvankelijk niets met elkaar te maken, brengt de (op-een-na) laatste scène al deze personages ‘Crash’-gewijs bij elkaar, in een verlaten tankstation.

De film raakt enkele thema’s aan: hoe moeilijk adoptie kan zijn voor een homokoppel (Titus De Voogdt & Peter Van den Eede), het gemis van je kleinkind (de cowboy & het kind), liefde in tijden van geen-condoom-bij-de-hand-hebben (een jong, hitsig koppel on the road). En verweeft deze thema’s en personages tot één mozaïek. De uitwerking daarvan balanceert tussen spaghettiwestern en amateurisme.

Al blijf je als kijker wel op je honger zitten naar het exacte hoe/waar/wat/waarom/waarheen. Want hoe komt het dat er slechts drie wagens op weg zijn naar Disneyland Parijs, en alle drie met Vlamingen? Welke weg is het dat je van Vlaanderen naar Disneyland brengt en de woestijn kruist? En als er dan toch een woestijn zou zijn op die route, waarom werd de film dan gedraaid in Spanje?

Ongetwijfeld een lollige film om te draaien mist ‘This No Land’ nuance, en schept nog meer verwarring. Is die oudere cowboy wel echt een cowboy of gewoon een kinderdief? Is alles een droom, of echt gebeurd? Is het homokoppel een misdaadkoppel en waarom hebben zij geweren in hun koffer? Absurd ja, maar op een te ongericht- projectiel- absurde manier. Al is het surrealistische detail van de winkelbediende met kip en vliegenmepper leuk - iets minder ambitieus en meer begrijpelijk (zonder overval bijvoorbeeld) of net nog meer over the top zou ‘This No Land’ een iets beter wegkijkende film maken.

Een sympathieke stijl- en acteursoefening, met nog heel wat sleutelwerk aan scenario, stijl en opbouw.

Sarah Skoric