Yaren en de zon

Renate Raman Joren Slaets 2021 België 17 '
Het is zomer en de tienjarige Yaren vertrekt op kamp. Ze is wat zenuwachtig, want dit is niet zomaar een kamp … ze gaat naar een kamp voor kinderen die allemaal een belangrijk persoon in hun leven hebben verloren.
Voor de kids

Cast & crew

Awards & selecties

  • JEF Festival 2021
  • Docville 2021
  • Brussels Short Film Festival 2021
22.02.2021 Jana Dejonghe

Yaren en de zon neemt je mee op een wervelwind vol verwachtingen: het is zomer en Yaren vertrekt op kamp. Een lege, open valies staart haar aan. “Moeke, kom es helpen!” Onder het nodige gegiechel geraakt de koffer gevuld. Voor hij wordt dichtgeritst, legt Yaren nog snel maar zorgvuldig een fotootje op haar kledij.

We vertrekken op een kleurrijke en muzikale rit die in het teken staat van rouw, want vier jaar geleden is Yarens mama overleden. Het Missing You-kamp waar ze heen trekt, wordt speciaal georganiseerd voor kinderen die het verlies van een geliefde hebben meegemaakt. Het geheel heeft de georganiseerde en tegelijk chaotische charme die hand in hand gaan met kinder- en jeugdkampen, begeleid door een opgewekte soundtrack. Er zijn kennismakingsrondjes, gezamelijke eetmomenten aan lange houten tafels, er is gemor over de afwas en onder de loeiharde tonen van ‘La Bamba’ gaat per ongeluk een stapel servies tegen de grond. “Scherven brengen geluk!”

Verlies kan, naast moeilijk en zwaar, ook een vertrekpunt zijn voor een bijzonder collectief proces.

Hoewel het als kijker even schrikken is, te beseffen dat alle kinderen in het kamp een ouder of geliefde verloren hebben, merk je tegelijk ook snel dat er een open, ongedwongen sfeer hangt waarin alle deelnemers over hun verlies kunnen praten. In deze korte documentaire wordt dat nooit te droevig of belerend. De kinderen halen samen herinneringen op en vertellen over de invloed van het verlies op hun leven. Ieder kind is hier een volwaardig individu: wat ze voelen wordt nooit ontkend of genegeerd. Eigenlijk willen ze niet anders zijn dan hun leeftijdsgenoten. “Sommige kinderen denken dat je niet blij mag zijn omdat je iemand verloren bent. Maar je mag eigenlijk altijd nog blij zijn,” zegt Kato.

Regisseurs Joren Slaets en Renate Raman volgen Yaren en haar buddy Kato op de voet. Net als de kampmonitoren zetten ze de kinderen centraal; het regie- en cameraduo gaat op in de groep en haar activiteiten. De camera wordt laag gehouden, op ooghoogte van de kinderen. Een occasionele Dutch angle geeft aan dat misschien niet alles perfect is, maar dat ook dat helemaal oké is.

Raman & Slaets trekken het vaak gereduceerde begrip 'rouw' helemaal open, in klare taal tonen de kinderen welke vele gezichten dat onderwerp voor hen heeft. De waarde van het kamp valt daardoor moeilijk te beschrijven: verlies kan, naast moeilijk en zwaar, ook een vertrekpunt zijn voor een bijzonder collectief proces.

Ket & Doc is een uniek samenwerkingsproject tussen Ketnet en het Vlaams Audiovisueel Fonds waarbij elk jaar vijf nieuwe kinderdocumentaires van Vlaamse bodem worden gemaakt. In hapklare brokjes van 15 minuten zien we een bijzonder stukje van de wereld door de ogen van een kind. Het doelpubliek zijn kinderen tussen de negen en twaalf jaar.