Wacht

Leo Kurpershoek 2021 België 20 '
Mathilde is een meisje van tien jaar dat rondzwerft langs een lange verlaten weg zonder begin of eind. Ze wordt vergezeld door Danielle. Beiden lijken ze te vluchten van iets en te wachten op morgen, de dag dat hun dromen uitkomen.

Awards & selecties

  • Kortfilmfestival Leuven 2021

Tags

04.12.2021 Florian Saerens

Een geasfalteerde bochtweg tussen gras en koren. Niemand te bespeuren, op een tienermeisje dat richting de camera wandelt na. Een rode scooter draait de bocht in. Vanop de tweewieler roept Danielle de naam van de protagonist: Mathilde. Een bevlekt topje, een T-shirt uit de online rekken van kledinggigant ASOS en korte broeken verraden een zwoele zomerdag.

De tiener zet het op een lopen wanneer ze de aanwezigheid van de ander opmerkt. Danielle parkeert de scooter en klemt Mathilde na een inhaalbeweging in de armen. Het kind spartelt om zich heen. Danielle probeert haar woede te temperen met een muzikaal spel. “Een liedje met ‘dreams’,” zegt ze sussend. Mathildes gemoed slaat om. Een koppige glimlach verschijnt. Ze proberen te vertrekken, maar de motor begeeft het en een bus komt niet opdagen. Wachten dus.

‘Wacht’ bespeelt continu nieuwsgierigheid en geeft nooit alle geheimen prijs. De relatie die de protagonisten tot elkaar hebben blijft moedwillig onbekend, de situatie waarvan wordt weggevlucht onbenoemd.

Dit is niet de eerste samenwerking tussen regisseur Leo Kurpershoek en Charlotte Debruyne (in de rol van Danielle). In 2017 maakten de KASK-alumnus en de Gentse actrice ‘Al was het maar voor even’, Kurpershoeks afstudeerfilm. Daarin keert een kunstenares de bewoonde wereld de rug toe. Xavier Van D’huynslager verzorgde toen de beelden en doet dat ook voor ‘Wacht’. Opnieuw een desolate setting, al willen we daarmee niet zinspelen op een trieste connotatie. De verlatenheid van de graslanden herbergt een gevoel van troost waar Mathilde haar toevlucht zoekt. Van D’huynslager geeft de ruimte om hier volledig in op te gaan aan de hand van weidse kaders. Olivier Van D’huynslager, Xaviers broer, verzorgt de prachtige soundtrack.

‘Wacht’ bespeelt continu nieuwsgierigheid en geeft nooit alle geheimen prijs. De relatie die de protagonisten tot elkaar hebben blijft moedwillig onbekend, de situatie waarvan wordt weggevlucht onbenoemd. Enkel via het zangspel dat Kurpershoek meerdere keren opvoert, converseren de personages over onderwerpen die ze via het gesproken woord niet over de lippen krijgen. De songteksten reflecteren hun gemoed zonder in meligheid te vervallen. Straf, gezien het vrolijke karakter van nummers als ‘Lovefool’ van The Cardigans of ‘Seabird’ van The Alessi Brothers. Dat laatste lied komt hard binnen dankzij de korte maar breekbare passage van Lara Chedraoui als mistroostige cafébazin, een hoogtepunt van de film.

Daarmee is nog niet alles gezegd over de casting: Pip Campbell is een naam om te onthouden. De tienjarige beginneling kreeg met een scenario dat teert op blikkenspel geen makkelijke rol voorgeschoteld, maar doorstaat haar vuurdoop met glans. De gebrekkige emotionele intelligentie van haar personage vertaalt ze zonder verpinken naar een angstaanjagende verbale of fysieke agressie die diep onder de huid kruipt. Een pluim op de hoed van castingbureau Anntourage, dat al jaren de ruggengraat vormt van het betere acteerwerk in Vlaamse topfictie.

Deze lofzang moet ergens eindigen, dus laten we dat doen met Debruyne. Haar personage doet de emoties niet per se hoog oplopen, maar het zelfvertrouwen waar ze mee speelt, spat af op haar entourage. Ze laat alles op zijn beloop of gooit net de sfeer om met niet meer dan een scheve blik, zonder daarbij de overhand te nemen: nobel spel dat Campbell de kans gunt om te stralen, en dat doet ze.