Unaware of the Nightmare

Thomas Vanbrabant 2018 België 9 '
Na een feestje wandelt Mia naar huis. Maar al snel wordt duidelijk dat ze niet alleen is.

Bio Regisseur

Cast & crew

10.09.2018 Sofie Rycken

Het effect is vernoemd naar de Amerikaanse documentairemaker Ken Burns, maar hij vond dan weer inspiratie bij documentairemaker Jerome Liebling en bij de documentaire ‘City of Gold’ uit 1957. Bij het Ken Burns effect - ook “animatics” genoemd - gebruikt de regisseur foto’s waar hij traag op inzoomt of over pant, met fades tussen de verschillende scènes. Horrorfilm ‘Unaware of the Nightmare’ van Thomas Vanbrabant is volledig volgens deze methode opgebouwd - origineel, maar niet makkelijk.

De film draait rond twee personages: Mia, die na een feestje alleen naar huis wandelt, en een anonieme aanvaller met een wit masker. De actie speelt zich zo goed als volledig af in de traphal van Mia’s appartement. De zwart-wit foto’s aan de basis van dit verhaal zijn speciaal gemaakt voor de film en daarna bewerkt met het prisma-effect, zodat ze iets getekend/geschilderd krijgen. Prima oplossing als je zoals Vanbrabant met een minimaal productiebudget aan de slag wil - op de beste momenten doet het geheel wat graphic novel-achtig aan.

Voor de voice-over deed Vanbrabant beroep op Ina Tinoco, een Venezolaanse vriendin. Haar stem is zeker charmant, maar je voelt toch het verschil met een professional. Haar rol is ook redelijk klassiek: ze vertelt letterlijk wat er gebeurt, perfect synchroon met het beeld. Er wordt niet geëxperimenteerd met timing, lange stiltes of vreemde kronkels die pas later duidelijk worden - het is allemaal behoorlijk rechtdoorzee. Zinnetjes als “This person has bad intentions” wanneer de gemaskeerde boosdoener een uit de kluiten gewassen keukenmes bovenhaalt, versterken het voorleesboek-effect.

Samengevat: Vanbrabant heeft een goed oog en massa’s enthousiasme maar mag iets meer inzet vragen van zijn kijkers. Visueel experimenteren is prima, narratief je nek uitsteken nog beter.

1