Traces

In de oertijd wordt het jachtritueel onverwacht verstoord.

Awards & selecties

  • Clermont-Ferrand 2020
  • Sicaf 2019
  • Brussels Short Film Festival 2020
28.08.2020 Tom Cuypers

In het zuiden van Frankrijk ligt de Chauvet grot, die vol staat met muurschilderingen van meer dan dertigduizend jaar oud. Een van de hoogtepunten is de fresco van leeuwen die een groep runderen opjagen. Dit beeld, de oudste bekende schildering in de wereld, is het startpunt voor de visueel verbluffende animatiefilm van het Franse duo Frassetto & Tavert Macian.

Traces’ vertrekt vanuit de theorie dat de prehistorische grotschilderingen deel uitmaakten van het jachtritueel. Wanneer een kudde oerossen komt aangestormd, trekt een groep jagers naar de dieren toe, terwijl de schilder en zijn leerling zich naar de grot begeven. Deze leerling heeft duidelijk nog heel wat leren. Het zint de schilder niet dat hij graag leeuwen tekent en hij verbiedt zijn pupil dan ook om de grot te betreden. Uit frustratie stoot de jongeling een oerkreet uit, die een leeuw lokt en de schilder velt. De jongen wordt verplicht het ritueel te voltooien. In een verbluffende sequentie zien we hoe de tekeningen die hij op rotsen zet, de jagers kracht geven. Maar in zijn roekeloosheid en enthousiasme tekent hij ook angstaanjagende leeuwen, die alles verscheuren op hun pad.

Een eenvoudig verhaal op virtuoze manier verbeeldt.

Vooral die baldadigheid stuwt de vertelling. De relatie tussen de schilder en zijn leerling staat centraal, waarbij de jongeman vooral ingetoomd moet worden. Hij wil niet luisteren naar de waarschuwingen van zijn meester en zet zo krachten aan het werk die hij zelf niet meer kan controleren. De gevolgen zijn desastreus.

De stijl van ‘Traces’ is verbluffend. De animators gebruikten zand en verf om de tekeningen te maken, kenmerkend voor ook het eerdere werk van Hugo Frassetto. De prachtig gestileerde vormgeving sluit perfect aan bij het verhaal: door hetzelfde soort materiaal te gebruiken als zovele jaren geleden, worden de grottekeningen quasi volledig geëmuleerd. Vooral de jachtsequentie blijft bij: op haast psychedelische wijze maakt het de link tussen schilderen en de jacht duidelijk. Een werveling van krijtstrepen gaan over in speerworpen en de jachtpartij verwordt een indrukwekkend schaduwspel.

Een eenvoudig verhaal op virtuoze manier verbeeldt. Zonder twijfel ook een tweede kijkbeurt waardig.

3