play

Stacey and the Alien

Nelson Polfliet 2016 België 15 '
De achttienjarige cheerleader Stacey kan het verlies van haar pas overleden moeder niet verwerken. Ze besluit het lichaam bij te houden en probeert ondertussen het leven weer voor elkaar te krijgen.

Awards & selecties

  • Shortscreen 2018
  • Beste Fictie Cellu L'art International Short Film Festival Jena 2017
  • Beste Studentenkortfilm JEF Jeugdfilmfestival 2018
  • Beste Kortfilm Brussels Alternative Film Festival 2018
  • Beste Scenario Hyperfest Bucharest 2017
  • Berlin Short Film Festival Interfilm 2017
  • BIFFF 2017
  • Concorto Film Festival 2017
  • Ciné Prive 2017
  • etc.
28.06.2017 Niels Putman

Een jonge cheerleader kan geen afscheid nemen van haar overleden moeder, dus blijft ze post mortem voor haar zorgen. In haar eigen hiernamaals schotelt het guitige kind haar nog elke dag een bord rijstpap voor.

Na 'Destag Kosjdag', 'Prudence en de Toverfluit' en 'Diep in mijn Hart' is er nu 'Stacey and the Alien'. Wie niet verwant is met de stijl van de jonge regisseur Nelson Polfliet, kan er alvast eens zijn Vimeo-kanaal op naslaan. Verwacht je aan een absurde mix van kitsch, halfgare musical & bijzonder veel fantasie. Zijn nieuwste film, een tweedejaarswerk aan Sint-Lukas Brussel, is in vele opzichten een logische verderzetting van zijn oeuvre, maar dan wel strakker & cleaner dan voorheen.

Horror meets komedie meets musical meets sciencefiction meets... Geen conventionele film dus, maar in de wereld van Polfliet blijft het gelukkig wel allemaal overeind: hij heeft zijn spielerei goed onder de knie. Is de film echter nog zo trippy, dan schuilt er dit keer ook een des te breekbaar hartje in het midden van dat alles - dat bewijst het ontroerende slotakkoord en de poëzie van het laatste shot.

Wat extra saturatie en een karaoke-medley van heerlijk foute meezingers maken dit een erg aantrekkelijk en geestig rouwproces. Een olijk cheerleadertrio doet dienst als Grieks koortje in dit eigenzinnige treurspel, hun eighties clips als raadgevende intermezzo’s. Ze brengen hits zoals ‘Ich Bin Wie Du’ (Marianne Rosenberg, 1975), ‘You Keep Me Hangin’ On’ (Kim Wilde, 1981) en ‘Schipper Mag Ik Overvaren?’ en proberen het hoofdpersonage iets bij te brengen over loslaten (“set me free why don't cha babe”) en durven verder gaan (“schipper mag ik overvaren?”).

Veel gekend Brussels (kort)filmvolk ook op de aftiteling: Renée Vervaet ('Lilith') neemt samen met Ineke Nijssen ('Little Black Spiders') de hoofdrol op zich. 'Drôle d’oiseau'-regisseur Anouk Fortunier (en vast lid van het Polflietensemble) komt ook nog voorbij als heerlijke crazy buurvrouw/femme handicapée en de smakelijke art direction (die koptelefoon! die knuffelberen! die alien!) is dan weer te danken aan regisseur/art director Laura Van Haecke ('Seul à seule').

'Stacey and the Alien' is in veel opzichten Polfliets beste kortfilm tot nu toe: de potpourri van genres maakt dit een erg origineel en lekker maffe uiteenzetting over treuren en verlies.

De film muist ondertussen al een half jaar stilletjes langs tal van internationale festivals (van Portugal tot Zuid-Korea), af en toe terecht een prijs mee grijpend onderweg: Beste Korte Fictiefilm (Cellu L’art in Duitsland), Beste Musical (Mediterranean in Italië) & Beste Scenario (Hyperfest in Roemenië). Benieuwd wat dat volgende project gaat opleveren - de grote Nederlandse actrice Willeke Van Ammelrooy ('Emmenez-moi') tekende alvast voor de hoofdrol. Lees er hier meer over.

2