Si-G

Frederike Migom 2017 België 16 '
Si-G is dertien een rapper. Ze leeft samen met haar vader en zusje in een klein appartement in Molenbeek en droomt ervan beroemd te worden.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2017
  • Cinekid Amsterdam 2017
  • Film Fest Gent 2017
  • Portland Film Festival 2018
  • BUFF International Film Festival Malmö 2018
30.11.2017 Michiel Philippaerts

“Dan kan je andere kinderen inspireren,” zo zegt een vriendelijke dame halverwege Frederike Migoms korte docu tegen de jonge rapster Si-G, die haar een stuk cake verkoopt om haar videoclip te financieren. Dat ze andere kinderen ondertussen inspireert, zo bleek tijdens een schoolvertoning op Film Fest Gent, waar de festivaldirectie een levend schild moest vormen om de 13-jarige uit Molenbeek te beschermen van een horde dolenthousiaste studenten die maar al te graag een selfie met haar wilden maken.

Even daarvoor hadden enkele jonge tieners haar spontaan voor de volle zaal vergezeld om samen te freestylen. Het leverde geweldige beelden op en bewees onmiskenbaar hoe universeel Si-G’s verhaal is.

Nochtans is het meisje dat we aan het begin van de docu te zien krijgen een pak minder zeker van haar stuk. We volgen Cansu, a.k.a. Si-G, die door de Brusselse rapper Omar-G (beter bekend als Zwangere Guy) wordt klaargestoomd om haar eerste single met bijhorende videoclip op te nemen. Via talking heads van het jonge meisje kruipen we in haar leefwereld en haar onzekerheid: Si-G heeft een moeilijk schoolverleden en de pijnlijk herkenbare nervositeit dat ze binnenkort naar een nieuwe school moet – de angstaanjagende middelbare school! – speelt haar parten.

De leukste scènes zijn dan ook die met de strenge leermeester Omar-G, waarin je langzaamaan Si-G’s zelfvertrouwen ziet groeien. “Ik lach alleen maar, weet je? Waar ik toen eerst was en waar ik nu ben,” glundert ze voldaan na een succesvolle studiosessie met haar mentor. Het is bij momenten oprecht hartverwarmend en één van de verdiensten van regisseur Migom, die elke vorm van cynisme radicaal weert uit haar jeugddocumentaire.

Si-G’s portret verandert daardoor bovendien ook in een portret van een generatie, een portret van een stad. Over de inclusie van Si-G’s commentaar over Molenbeek zal absoluut gediscussieerd (kunnen) worden, maar het toont voornamelijk de frisse naïviteit en het onbegrip van de jeugd tegenover de manier waarop hun gemeente in de media kwam na de aanslagen in Zaventem. Het zijn deze momenten die Migoms docu de status van veredelde making-of van een videoclip doen overstijgen en Si-G’s verhaal een politieke lading meegeven.

Hoop doet leven, bewijzen Si-G, Omar-G en Migom in deze mooie ode aan (durven) dromen.

2