Okht Elmarhoum

Maja Ajmia Yde Zellama 2019 België 24 '
Aya (10) verliest plots haar grote broer. Samen met zijn zeven jeugdvrienden verwerkt ze het verlies in zijn kamer.

Cast & crew

Awards & selecties

  • Brussels Short Film Festival 2021

Tags

31.08.2021 Youness Iken

Kunstenares en mede-oprichtster van het Bledarte-collectief Maja Ajmia Yde Zellama probeert op vele vlakken racisme en seksisme aan de kaak te stellen. In ‘Okht Elmarhoum’ doet ze dat met een huis-clos over de tienjarige Aya wiens oudere broer net is overleden. Samen met zeven van zijn vrienden rouwt ze in z’n slaapkamer. De camera verlaat de ruimte nooit en zo probeert Zellama bijna een half uur lang te drukken op de rouwsfeer.

In dit benauwde Kammerspiel passeert iedere rouwende de revue, maar niemand wordt echt diepgaand in beeld gebracht. De camera krijgt te weinig ademruimte om zich vloeiend door de grote bende te murwen. Daardoor zijn de portretten van het gezelschap plechtig maar statisch.

De thematiek van de film is verfrissend: de fragiliteit van (rouwende) jonge mensen in een geloofsgemeenschap werd nog maar weinig in beeld gebracht.

De sfeer van de rouwbijeenkomst verwart. Het is moeilijk in te schatten hoe verdrietig Aya en de vriendenbende echt zijn: iedereen kijkt bedrukt naar beneden, prevelt af en toe een woordje, maar verder voltrekt er zich weinig. De in zichzelf gekeerde Aya luistert met één oortje in naar de Franse rap-pioniers Sniper: stoer maar nogal ongepast voor een rouwmoment. Een jongen maant haar dan ook aan de muziek te stoppen, maar doet dat weinig overtuigend. Sniper blijft door het oortje pompen. Een vrijblijvend akkefietje tussen twee vrienden moet alles wat meer gewicht te geven, maar veel voegt het niet toe. Ook het einde, wanneer Aya alleen is op haar kamer, vertelt onvoldoende.

Nochtans is de thematiek van de film erg verfrissend. De fragiliteit van (rouwende) jonge mensen in een geloofsgemeenschap is nog maar weinig in beeld gebracht. Perfect is de film niet – dat gaf Zellama zelf ook al toe – maar aan de receptie van de vertoningen te zien, weekt het bij velen iets los. Met haar collectief Bledarte organiseert ze ook zelf filmvoorstellingen in Brussel, een welkom engagement.

De kwetsbare, stuntelige en machistische kantjes van de vriendengroep en Aya waren een mooie premisse, maar Zellama voegt daar te weinig aan toe. Ook al weet haar betrokkenheid bij dit semi-autobiografische verhaal wel te inspireren.