play

My Father's Room

Nari Jang 2016 Zuid-Korea 9 '
Een jonge vrouw kijkt terug op het misbruik van haar vader.

Cast & crew

Awards & selecties

  • Anima 2017
  • Busan International Short Film Festival 2017
21.04.2020 Carmen van Cauwenbergh

De Zuid-Koreaanse Nari Jang werd als kind misbruikt door haar alcoholverslaafde vader. ‘My Father’s Room’ is een autobiografische neerslag daarvan. Daarvoor moest ze diep graven in haar herinneringen, wat niet altijd even makkelijk was. In een interview met Vimeo vertelt ze ook hoe haar film niet therapeutisch werkt: hevige emoties kunnen niet zo makkelijk verwerkt worden, maar ze evolueren wel. De pijn van vroeger is anders dan de pijn van nu.

Met haar geanimeerde zwart-wit potloodtekeningen creëert ze metaforen die haar diepste emoties uitdrukken — dat gaat haar naar eigen zeggen makkelijker af dan via woorden. De animatiefilm leest dan ook als een uitdrukking van gedachten en gevoelens, eerder dan een opeenvolging van logische gebeurtenissen. Meer gedicht dan verhaal.

De pijn van vroeger is anders dan de pijn van nu.

Een belangrijke metafoor zijn de dozen waarin alle herinneringen bewaard worden: grote en kleine dozen die ze haar hele leven lang moet meedragen, en die af en toe geopend moeten worden. In korte scènes overloopt ze zo de belangrijkste momenten uit haar jeugd die haar leven hebben getekend.

Toch focust Jang niet enkel op de negatieve herinneringen — het misbruik, het roepen, de angst — maar staat ze ook stil bij de dingen die ze nooit met haar vader zal kunnen delen: afstuderen, het vieren van een huwelijk, haar vader oud zien worden. Het gemis. Door een glasheldere aanpak spreekt Jang met haar persoonlijke verhaal een breed publiek aan. Ze weet haar pijn en trauma bevattelijk te maken: emotioneel, en scherpzinnig.

2