Muil

Jasper Vrancken 2018 België 15 '
Richard heeft een ongewone seksuele fantasie. Via een contactadvertentie ontmoet hij de mysterieuze Max en krijgt hij de kans zijn onvervulde fantasie werkelijkheid te laten worden. Kan Richard aan zijn donkere verlangens ontsnappen of niet?

Bio Regisseur

Awards & selecties

  • BIFFF 2018
  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2018
04.12.2018 Jannes Callens

Jonge dertiger Richard (Matthieu Sys) werkt als plichtsbewuste verpleger in een rusthuis. Hij verzorgt met veel tederheid zijn patiënten. Maar wanneer zijn shift is afgelopen, zoekt Richard naar bevrediging van zijn deviante seksuele verlangens. Hij is niet op zoek naar modale romantische erotiek, maar wordt enkel opgewonden door de muil van bestiale oerdieren. De dreiging om opgepeuzeld te worden door ontzagwekkend rauwe en pure dierlijkheid brengt Richard naar hogere sferen. Hij ontmoet een mysterieuze lotgenoot (Pascal Maetens) die meer ervaring heeft in de bevrediging van hun ongewone lusten en zoekt samen met hem in een donkere kelder de grenzen op.

Muil’ is een psychologische horrorfilm die veeleer het intern conflict van het hoofdpersonage onderzoekt dan uit is op expliciete en shockerende bloederige scènes. Toch resoneert de film bij wijlen een bepaalde vorm van body horror die de grenzen van het menselijke lichaam opzoekt. Regisseur Jasper Vrancken pitchte het zelf als Cronenbergs ‘Crash’ meets Steve McQueens ‘Shame’, en die analogie kan wel eens kloppen. De lichamelijke obsessie wordt verbonden aan een sterk innerlijk conflict, dat gaandeweg tot z’n ontplooiing komt.

Vrancken laat het niet na om krachtige symboliek aan te wenden. De dierlijke muil wordt meermaals gelijkgesteld aan het (vrouwelijke) menselijke geslachtsorgaan en alludeert zo het spectrum waarop Richard zich begeeft. Hij onderneemt meerdere pogingen om aan zijn gevaarlijke seksuele obsessie te weerstaan, maar een oerkreet roept hem en die negeren is bijzonder moeilijk. Ook Richards job als verpleger is een bijzondere metafoor: de mysterieuze man waarbij hij heil zoekt, zorgt voor zijn bewust vaag gehouden oerdier, terwijl Richard voor hulpbehoevende mensen zorgt. Beiden worden gewassen en gevoed, maar verschillen drastisch in vitaliteit en dreiging.

De scènes zijn zorgvuldig uitgekozen en vertellen samen op effectieve wijze het verhaal. Toch missen sommige sequenties wat intensiteit. De cameravoering blijft erg braaf en houdt steevast een zekere afstand, waardoor de evolutie in het bijzondere verhaal niet altijd tot z’n recht komt.

Jasper Vrancken broedt met ‘Muil’ een ongewone, originele en interessante film uit. Op het Kortfilmfestival Leuven is de film te zien in de Vlaamse competitie, de SABAM-avond en maakt de film kans op de Humo Award.

2