Mamada Perdida

Joke Van den Hof 2016 België 7 '
Er wordt wel eens gezegd dat als een man een parel onder de huid van zijn penis plaatst, hij de vrouw het grootste genot zal brengen. Zij, de ultieme schoonheid, is de parel. Haar onschatbare waarde houdt haar niet tegen om zijn grootste verlangen te vervullen. Ze versmelt in hem, hij blijft achter.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2016

Tags

30.11.2016 Sofie Rycken

De kleuren van Mondriaan (plus een beetje groen), de wulpse sensualiteit van een zonovergoten land en de soundscape van een verliefd koppeltje. Dat zijn zowat de hoofdingrediënten van 'Mamada Perdida'.

Animator Joke Van den Hof creëert een geel-rood-blauw universum, met een tropisch sfeertje. Naakte vrouwen met lang haar liggen te zonnebaden, op een soundtrack van gegiechel en gezucht. Een fijn rood lijntje is nog niet vaak zo uitgesproken geweest.

Gelukkig blijft het niet bij suggestie, dat zou maar flauw zijn. Van den Hof laat haar bolletjes, streepjes en lijntjes kronkelen, glijden, pulseren en copuleren. Ze schept graag een seksuele spanning, die de ene kijker al meer zal waarderen dan de andere. Op de juiste momenten injecteert ze de nodige humor – of hoe anders moet je aankijken tegen penisplanten die met ballen en al uit de grond worden geplukt en dan als boeketje worden afgegeven?

Muziek is een grote inspiratiebron voor Van den Hof en dat verklaart meteen de fluïditeit van haar werk. Je wordt als kijker ongemerkt meegevoerd van emotie naar emotie, nu eens kabbelend, plots aarzelend en ingehouden, dan weer up-tempo. Een trip om het warm van te krijgen – voor de liefhebber.

2