Meli Melo

Julian Wolf 2018 België 19 '
Een portret van een gemengde groep jongeren uit de grote stad. Vastgeroest in een dagelijkse sleur van hangen en chillen, praten ze meer over hun toekomst dan dat ze eraan werken. Ieder worstelt met een zoektocht naar identiteit, ambities en een plek in deze moderne samenleving.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • Film Fest Gent 2018
  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2018
15.10.2018 Jan Sulmont

Een groep jongeren die op straat aan jointjes lurkt en naar zware beats luistert. Ze zijn afkomstig uit verschillende windhoeken maar dragen dezelfde sportmerken. Hun straattaal is een continu switchende mix van Arabisch, Frans en Nederlands. Ze struinen rond op herkenbare Brusselse locaties zoals het Muntplein, de Kunstberg of de Basiliek. “Ja die van Koekelberg”, zong Raymond Van het Groenewoud in Vlaanderen Boven. Maar ons kerktorenlandje ziet er ondertussen anders uit dan enkele decennia geleden.

Dit afstudeerwerk aan Sint-Lukas Brussel weet de straat mooi naar het scherm te brengen. “Geradicaliseerd, da’s de nieuwe hipster,” lachen een viertal vrienden.Eén van hen is Mo, een jonge Marokkaan die niet weet wat aanvangen met zijn leven. Hij worstelt met de Tupac-levensstijl van zijn maten en slaat zijn frustraties van zich af in de boksclub. Er is ook nog een andere uitlaatklep: Mo belt Eva als hij wakker wordt met een ochtenderectie. “J’ai un petit jongensprobleem tu vois comment”. Eva is van haar kant is ook niet op haar mondje gevallen. Sterk spel van de jonge acteurs.

Hun naturelle taaltje, de ongecompliceerde seksbeelden en nog wat sterke observaties tussendoor maken van 'Meli Melo' een aanrader: minder rauw dan Larry Clark en minder bling dan Adil & Billal.

Chef camera Virgil Leclercq werkte eerder met regisseur Anthony Nti aan twee veelbesproken projecten: de vaak bekroonde kortfilm ‘Boi’ en de videoclip voor Ewa Ja van SLM (met acteur Said Boumazoughe). Leclercq nam vanop die sets blijkbaar heel wat métier en branie mee, want de beeldenflow van ‘Méli Mélo’ zit helemaal lekker. Een enkele keer zit daar een smartphone point of view tussen, zoals in ‘Home’ van Fien Troch. Zij staat als één van vier promotoren vermeld, net zoals Maaike Neuville (‘Sonnet 81’).

De uit Amsterdam afkomstige regisseur Julian Wolf weet zich duidelijk goed te omringen en mept zoals de vernoemde confraters recht naar de buik. Al biedt ‘Meli Melo’ meer sfeer dan verhaal, de waarachtigheid die de film uitstraalt laat zich niet faken. Met daarbovenop muziek van de Brusselse hiphopper Zwangere Guy klopt het plaatje helemaal. Ons advies blijft niet blauwblauw: va voir!

2