Lockdown

Koen Van Sande 2018 België 15 '
Wanneer Louis zijn zoon ophaalt aan het huis van zijn Marokkaanse buren, wordt de straat gesloten en moet hij binnen blijven. Maar naar wie zoeken ze? En waarom gedraagt iedereen zich zo geheimzinnig?

Awards & selecties

  • Filmfestival Oostende 2018
10.09.2018 Sofie Rycken

Op 22 maart 2016 wordt België opgeschrikt door twee terroristische aanslagen in de buurt van de hoofdstad. Na een aanslag in de vertrekhal van de luchthaven in Zaventem, vindt er in een centraal metrostation – dat van Maalbeek – ook een zware ontploffing plaats. Buiten de daders zelf komen er tweeëndertig mensen om. Brussel is wereldnieuws, plots heeft iedereen een mening over de stad. Het duurt niet lang voor verschillende sporen leiden naar de gemeente Molenbeek. De plek wordt internationaal aan stukken gereten: het is een hellhole, een broeihaard, een volslagen rot terroristennest dat van de kaart moet worden gewist. Regisseur Koen van Sande heeft zijn verhaal.

Wie regelmatig in Brussel, en zeker in Molenbeek, rondrijdt, weet dat dat een aparte skill set vereist. Chauffeurs zijn ongeduldig, er wordt voor het minste geclaxonneerd en verkeersregels worden voornamelijk beschouwd als suggesties. De scène waarin hoofdpersonage Louis – witte man, hippe bril, duur kostuum - noodgedwongen moet wachten omdat twee andere chauffeurs uit hun raam hangen en met elkaar zitten te keuvelen, is uit het leven gegrepen. Zijn reactie – gevloek, een voorzichtige claxon, een begripvolle knik – is dat ook: hij is alleen, voelt zich niet helemaal op z’n gemak en wil geen gedoe.

Koen van Sande kadert zijn hoofdpersonage en diens gezin met een paar korte scènes. Vlamingen in een ruime, zorgvuldig ingerichte loft – mevrouw is danseres, en ja, de première is inderdaad al uitverkocht, dankjewel – die proberen om zich niet de vreemde eend in de bijt te voelen, ook al zijn ze dat overduidelijk wel. Zoontje Oscar is gaan spelen bij de Marokkaanse buren. Dat is helemaal prima, uiteraard. Hij is toch geen bekrompen buitenstaander zeker. Of bekijkt hij Molenbeek nu toch ook net iets anders? En toch leidt die onschuldige playdate tot een totale catastrofe.

Productioneel werd niets aan het toeval overgelaten: ‘Lockdown’ ziet er piekfijn professioneel uit. Kosten noch moeite werden gespaard - er is nergens een lapmiddeltje te bespeuren. Zelfs de grootschalige politieoperatie waar Louis en zijn zoon per ongeluk middenin belanden is perfect geloofwaardig. Van Sande, die samen met David Vermander een eigen productiehuis heeft, hoeft zich dan ook niet te verschuilen achter allerlei vergezochte technische hoogstandjes om zijn verhaal te vertellen.

De regisseur wist ook een uitstekende cast op te trommelen. Vooral Lubna Azabal als de moeder van het Marokkaanse jongetje is pure klasse. Geen wonder dat ze internationaal aan de bak komt en in de prijzen valt. Ze geeft veel zonder ooit te overdrijven. Haar blik spreekt boekdelen en kan tegelijkertijd angst, verbetenheid en liefde uitstralen.

‘Lockdown’ is een actueel verhaal over achterdocht, paniek, misverstanden en grote en kleine geheimen. De finesse van Van Sande als regisseur is duidelijk voelbaar, maar zijn vertelling mist behoorlijk wat nuance. Daardoor wordt de film jammer genoeg zwart-witter dan de bedoeling kan zijn geweest.

1