Les Soldats Morts-vivants

Marnik A. Boekaerts 2018 België 15 '
Een portret van verscheidene soldaten op de grens van realiteit en verbeelding. In een tijdloze ruimte herbeleven zij een stukje geschiedenis, en terwijl ze dat doen creëren ze ook hun eigen geschiedenis.

Bio Regisseur

27.09.2018 Sarah Skoric

Geen stemmen, slechts een minimum aan geluid en beweging, lange quasi stilstaande beelden in een weinig gesatureerd, vierkant kader. En dan een stuk of vijftig tinten groen. Dat is de esthetische saus waarmee filmmaker Marnik A. Boekaerts zijn afstudeerwerk 'Les soldats morts-vivants' overgoot.

Anders dan de typische soldaten- of oorlogsfilms hier geen bloed, spektakel of actie. Boekaerts portretteert in deze aaneenschakeling van verschillende tableaux vivants soldaten van diverse plumage en uit verschillende tijdperken, liggend in het gras of leunend tegen een canvastent. Allen lijken ze te slapen, net te ontwaken, of iets daartussenin.

'Les soldats morts-vivants' kan je letterlijk vertalen naar ‘de ondode soldaten’, en met ondood wordt dan weer “een fictieve toestand’ bedoeld, “waarin een mens of ander wezen terechtkomt als hij/het is gestorven, maar teruggehaald is uit de dood”. Aldus dr. Wikipedia. Zijn de soldaten in deze film dan ondood als in zombie, of eerder als in geest of bestaat er dan nog een ander soort ondood? Het maakt niet echt uit, want 'Les soldats morts-vivants' bouwt vooral op de stilistische nauwkeurigheid en mooie kaders, die het (mode-)fotografische oog van Boekaerts (check Tumblr) verraden.

'Les soldats morts-vivants' laat je narratief wat op je honger zitten, maar maakt wel nieuwgierig naar verder – hopelijk even stilistisch - kortfilm-, videoclip- of reclamewerk van Boekaerts.

1