La Bague au Doigt

Gerlando Infuso 2018 België 14 '
Op Valentijnavond wil de romantische Icaro zijn vriendin Vanilla ten huwelijk vragen in hun favoriete restaurant. Maar dat is buiten chef kok Dimitri gerekend die alles bovenhaalt om de jonge Icaro te doen falen.
Animatietoppers

Cast & crew

Awards & selecties

  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2018
  • Festival International du Film Francophone Namur 2018
26.11.2018 Jan Sulmont

C'était au temps où Bruxelles rêvait
C'était au temps du cinéma muet
C'était au temps où Bruxelles chantait
C'était au temps où Bruxelles bruxellait

Jacques Brel zong in 1962 over de belle époque, eind negentiende eeuw. De brasseries in Brussel waren architecturale parels die bruisten van energie en champagne. In het nabijgelegen Frankrijk hielden de broers Lumière en science fiction pionier Georges Méliès zich bezig met een heel nieuwe kunstvorm: film. De Eerste Wereldoorlog gooide roet in het eten maar tegen het interbellum had de Brusselse binnenstad al terug wat joie de vivre. Die roaring twenties komen tot leven in Gerlando Infusos laatste meesterwerk.

Op een Valentijnsdag midden jaren twintig wil Icaro (hoedje, colbert, kwajongensgrijns) de hand vragen van zijn Vanilla (bob-kapsel, broche, tikje burlesk). Plaats van het aanzoek wordt hun favoriete restaurant. Maar daar moeten ze rekening houden met een levensmoeë serveuse en bovendien met boze topkok Dimitri, die Icaros demarches met lede ogen aanziet. Hij zal er dan ook alles aan doen om Icaro te beletten de ring over Vanillas vinger te schuiven. Een kwartier lang volgen we de zwierige personages, zonder ook maar één woord dialoog maar met een schitterende soundtrack van Erwann Chandon. De film vliegt voorbij als een droom. Enkel de vissen in het verhaal moeten het ontgelden.

Een kwartier pure magie.

De Italo-Belg Infuso maakt al jaren naam als puppet master. Zijn met ontzagwekkende precisie vormgegeven stop-motion films blinken uit in sfeer en detail, van de subtiele gelaatsuitdrukkingen van zijn siliconen poppenpersonages tot de betoverende omgevingen waarin zij zich bevinden. Reken daarbij nog Infuso’s fascinatie voor thema’s als verleiding en het nachtleven en je snapt de charme van pakweg 'L’Oeil du Paon' of 'Les Pécheresses'.

Voor zijn alweer vijfde kortfilm werkte Infuso  samen met productiehuis Kwassa en ook met het Hollandse Pedri Animation, het stop motion productiehuis dat samen met het Belgische Beast Animation de horrorkomedie 'Under The Apple Tree' maakte (goed voor een Gouden Kalf in 2015). Maar 'La Bague Au Doigt' heeft ook Belgische partners: de RTBF steunde de productie, net zoals de Vlaamse Gemeenschapscommissie en de stad Brussel zelf. Overschot van gelijk, want wat een mooie ode is deze film geworden aan de Belgische hoofdstad, waar flaneurs rondtrippelen op kasseien, mosselpotten dampen,... en waar niemand opkijkt van iet of wat bizarre seksvoorkeuren.

In een leuke reportage van de RTBF toont Gelando Infuso het titanenwerk van zijn team. Vierentwintig hand gemanipuleerde stop-motion beelden per seconde? Dat maakt meer dan twintigduizend voor een film van een kwartier. Een kwartier dat pure magie blijkt. 'La Bague Au Doigt' is een instant klassieker die verdient gezien te worden door hopen kijkers, in België, Nederland en meteen maar de hele wereld.

4