Koffie

Een moeder en een dochter. Slappe koffie. Hoe sterk is hun band?

Awards & selecties

  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2016

Tags

30.11.2016 Sarah Skoric

Na 'in a landscape’ is het nu "in a house" voor De Rycke, want voor zijn derde — en laatste — kortfilm 'Koffie' verruilt de regisseur de uitgestrekte weiden van 'In a landscape' en sportterreinen van 'Endurance' als plaats delict in voor een herenhuis. Of voor een koffiekan met net iets te slappe koffie. Of is het eerder een te slappe relatie tussen moeder en dochter die ontspoort in een pijnlijk (lang)-e verstrengeling?

“Net als bij 'In a landscape' en 'Endurance' moet de kijker zelf nadenken over de diepere betekenis van wat hij ziet," vertelt Bernard in een interview met Het Laatste Nieuws. De Rycke kan daarvoor rekenen op een hechte groep vrijwilligers met o.m. Wouter – 'Tweesprong' – Bouvijn en Piet Sonck in regie — en op middelen via fundraising.

Net als in zijn vorige films zijn de beelden wijds, de shots lang en de gebeurtenissen pijnlijk. Was dat in zijn eerste kortfilm nog een misbruiken van een passante, in 'Endurance' het afbeulen van schoolkinderen, dan is het in 'Koffie' een verstikkende (neem dat maar letterlijk) moeder-dochterrelatie.

De beelden van cameraman Teun Poppe in het donkere, antieke Gentse herenhuis lopen lekker, maar jammer genoeg kom je nooit echt te weten wat er exact misloopt tussen moeder en dochter — of wordt er zelfs niets gehint. Er is gewoon iets mis – en je moet als kijker dan maar genoegen nemen met een iets te theatraal voor zich uit prevelende Katrien De Becker die het heeft over koffie, of inoefent hoe ze de politie kan bellen.

2