Howling

Laura Van Haecke 2020 België 20 '
De negenjarige Bo verhuist samen met haar moeder en haar halfzus Rani naar het platteland. Op het eerste zicht valt er weinig te beleven in de nieuwe omgeving, en de zusjes kijken reikhalzend uit naar het weekend, wanneer hun vaders hun komen ophalen. Bo's vader laat het echter keer op keer afweten.

Awards & selecties

  • Film Fest Gent 2020
  • Kortfilmfestival Leuven 2020
20.10.2020 Jana Dejonghe

Middenin de zomervakantie verhuist mama Iris met haar dochters (halfzussen) Rani en Bo naar het huis van haar nieuwe vriend, pal in het platteland. Daar valt weinig te beleven, waardoor de meiden op elkaar zijn aangewezen voor entertainment. Na enkele dagen gezamenlijke gewenning komen hun respectievelijke vaders hen ophalen voor het weekend. Rani vertrekt, Bo’s vader komt niet opdagen.

Net als in Laura Van Haecke’s vorige kortfilm ‘Seul à seule’ is afwezigheid ook een hoofdthema in ‘Howling’. Hoewel Bo de tijd die ze niet met haar vader kan delen op een zelfstandige manier invult, blijft zijn absentie een gapend gat. We zien een kind dat kind is: ook af en toe in zichzelf gekeerd, anderen afwijzend. Van Haecke belicht zo tegelijk de complexiteit van nieuw samengestelde gezinnen, en hoe de opvoeding en ontwikkeling van kinderen daaronder gebukt kan gaan.

De verstilde en tegelijk gevoelige aanpak getuigt van een grote maturiteit bij de filmmaker.

Naast het gezinsleven creëert Bo een eigen wereld en vindt ze in het landelijke landschap troost en ademruimte. Op die manier vloeit afwezigheid heel natuurlijk over in zelfstandigheid: in ‘Howling’ is geen sprake van expliciet drama. Als haar vader er niet kan zijn, dan lost ze dat wel in haar eentje op.

Er hangt een nostalgische en rustige sfeer over ‘Howling’, met dank aan veel stiltes, zomerse beelden en de afwezigheid van een soundtrack. Ongerepte natuur vult de klankband en de magisch-realistische touch waarmee Van Haecke haar introspectieve kortfilm aanvult, matcht daar perfect mee. De relatie die Bo aangaat met de natuur — appels plukken, een dood konijn begraven, paarden strelen — is een mooie aanvulling op andere coming-of-age-vertellingen die een vergelijkbare band tussen kind en natuur verbeelden, denk maar aan Loach’s ‘Kes’ of Ramsay’s ‘Ratcatcher’.

Natali Broods speelt de drukbezette moeder die voor haar dochters zorgt, maar er niet altijd kan zijn. Zussen in het echte leven Bo en Rani spelen opvallend overtuigend; Van Haecke capteert hen spontaan en natuurlijk — niet vanzelfsprekend voor zo’n jonge cast. Die verstilde en tegelijk gevoelige aanpak getuigt van een grote maturiteit bij de filmmaker, die haar laat omringen door de krachten van monteur Lawrence Paul Foley ('Provence'), cameraman Pieter-Jan Claessens ('Da Yie', 'Versailles') en chef geluid Kwinten Van Laethem ('Perfect Darkness', 'Van ver staat het stil', 'Hellhole').

3