Hinterland

Boris Kuijpers 2011 België 12 '
Terwijl Astrid samen met haar vader Wolf enkele fijne momenten beleeft, is haar moeder bezig de praktische dingen voor Wolfs uitvaart te regelen. Stilaan komt Astrid tot het besef dat ze haar vader moet laten gaan.

Bio Regisseur

Awards & selecties

  • Film Fest Gent 2011
05.09.2014 Annabel Debaenst

Astrid leeft tijdens de rouwperiode na de dood van haar vader in de illusie dat hij nog steeds leeft. Terwijl haar omgeving verslagen treurt van verdriet, speelt zij met haar vader pakkertje in de tuin en schiet ze hem neer met een waterpistool. Enkele scènes later vinden ze een dode zwarte kraai die Astrid halsstarring probeert ‘te maken’ opdat hij weer zou kunnen vliegen. Alle handelingen van kleine Astrid verwijzen direct of indirect naar de dood.

Het verhaal is aldus doordrongen van doden- en rouwsymboliek. Het kind wil niet inzien dat haar vader voorgoed uit haar leven verdwenen is. Uiteindelijk zal zij toch zijn dood aanvaarden en samen met haar moeder begraaft ze de vogel -of was het de vader?- in de tuin. De muziek die de film inleidt en afsluit is een soort trage gypsy begrafenismuziek. Ook hier een verwijzing naar de dood, ditmaal via de rijke begrafenisrituelen bij de gypsy’s.

Dit sterke inhoudelijke luik staat tegenover het stilistische luik bij Boris Kuijpers. Hij bedient zich niet van een eigen typerende stijl of beeldtaal. De fotografie is soms frappant, zoals wanneer de moeder voor de rouwdienst familie en vrienden begroet en enkel haar zwarte romp in beeld is. Maar globaal genomen lijkt het alsof de stijl moet voortvloeien uit de inhoud. Dit zorgt ervoor dat de film na een tijdje begint te vervelen door gebrek aan evenwicht.

Daarnaast is het riskant een kind de hoofdrol van een kortfilm te geven waarin de dood gethematiseerd wordt. De regisseur verkent het begrip rouw en probeert de verschillende verwerkingsprocessen van verlies binnen het gezin weer te geven. Het kind Astrid is wel schattig, maar ze is hierin ongeloofwaardig, boeit niet en speelt op het randje van de aanstellerij. Was het de bedoeling van de regisseur om een zwaarwichtig onderwerp op een poëtische en luchtige manier te benaderen? De uitwerking kan jammergenoeg niet tippen aan de idee dat erachter schuilt.

1