Get Ripped

Leonardo Van Dijl 2013 België 15 '
De twintigjarige Niko slijt zijn dagen in de fitness, waar zijn wilskracht al snel wordt opgemerkt door een van de personal trainers. Hoewel de twee elkaar dagelijks zien, is er tussen hen schijnbaar geen contact. Hoe meer vooruitgang Niko maakt, hoe meer de twee verstrikt raken in een machtsspel.

Bio Regisseur

Awards & selecties

  • Grand Jury Award - Outfest LA 2014
  • Internationaal Kortfilmfestival Leuven 2013
  • Ciné Public 2014
  • etc.

Tags

05.09.2014 Annabel Debaenst

In een fitnessruimte probeert de jonge Niko zijn mannelijkheid achterna te gaan. De eerste twee shots van 'Get Ripped' zijn de perfecte intro voor de thema's die Leonardo Van Dijl ('Umpire') in deze kortfilm zal aansnijden: een spiegel die schoongemaakt wordt en een close up van opgespannen spieren.

Het lijkt wel alsof de personages zichzelf en de omgeving klaarstomen voor wat volgt. De bijna efemeer gefilmde verschijning van Niko tijdens de eerste minuten van het verhaal contrasteert sterk met de omgeving van de fitnessruimte waarin hij zich bevindt. Het is een spiegelpaleis waar de iPods en de muren de eeuwige reflectoren zijn van blikken die kijken en trainende lichamen die bekeken worden. De fitnessruimte als metafoor voor een blikkerende machine die de onschuld uit het lichaam van Niko perst en zweet. Ook nog: de fitnessruimte als analoge Facebook tussen de halters waarin de leden elkaar bekijken, zich doorheen die blik met elkaar vergelijken en zich tegen elkaar afmeten.

De regisseur vertelt ons iets over vandaag, over de tijd waarin wij nu leven en blinkt uit in de metaforen waarmee hij communiceert in zijn filmtaal. Leonardo Van Dijl kent zijn medium door en door en dat zien we in de cadrage, in het licht, in de fotografie.  Hoewel verhaal en vorm van 'Get Ripped' goed samengaan, mogen de karakters iets sterker of beter uitgetekend. Het feit dat Niko zich danig laat beïnvloeden door zijn coach, is achteraf gezien misschien wat ongeloofwaardig en zorgt ervoor dat hij misschien al té onschuldig en beïnvloedbaar gerepresenteerd wordt.

Waar de film aanvankelijk wat oppervlakkig en grijzig overkomt, straalt er toch een soort prikkelende geheimzinnigheid en erotische spanning van af. Eens onze kijkersblik de blikken van de personages opvangt, geraakt deze verstrikt in het voyeuristische spel van uitdagen, ondergaan en meespelen.

3