Emine

Özge Akarsu 2020 België 11 '
Een brief tegen feminicide ter herdenking van de moord op de Turkse Emine Bulut.

Cast & crew

Awards & selecties

  • Breedbeeld Kortfilmfestival 2020
  • Kortfilmfestival Leuven 2020
11.11.2020 Youness Iken

18 augustus 2019. Op klaarlichte dag wordt de 38-jarige Emine Bulut door haar voormalige echtgenoot voor de ogen van hun dochter met een mes vermoord. Het incident wordt gefilmd. De feminicide in het midden van een Turkse stad veroorzaakt een mediastorm, straatprotesten en een levenslange gevangenisstraf voor de dader. Via ‘Emine’ poogt Özge Akarsu een zachte ode te brengen aan de vermoorde vrouw aan de hand van een open brief.

In de kalm voorgelezen brief vertelt de stem over hoe ze eens een meisje zag lopen op straat. Ze merkte enkele jongens op en twijfelde of ze haar route niet moest veranderen. In wat volgt vraagt de vertelster Emine of ze zich daarin herkent en trekt de brief open naar de vraag hoe het is om vrouw te zijn. De boodschap blijft jammer genoeg wat onbestemd: Akarsu verwijst amper rechtstreeks naar de moord in kwestie. Ook visueel kunnen we het meisje op straat met wie Emine wordt vergeleken niet volgen.

Het is in Akarsu’s docu immers weinig om beelden te doen: lichtblauw-beige fragmenten op de kaai van Istanbul (niet de plaats van de moord en dus enigszins willekeurig) wisselen zich af met bloedrode, abstractere beelden. Animatiewerk, Akarsu’s specialisatie, fleurt de brief – weliswaar kort – op. Het geheel ondersteunt zeker de aandoenlijkheid van de tekst, maar sluit amper aan op de vertelling en voelt daardoor nogal incoherent.

Op het einde biedt Akarsu wel een aangename muzikale verrassing, maar enkel voor geoefende Poolse oren. In het treurige ‘Herfstlied’ zingt Hanka Ordonówna over een verloren liefde, van wie ze hoopt haar brief in de herfstwind te lezen/horen. Een unieke en bewuste keuze, maar geen sinecure.

Akarsu is met ‘Emine’ niet uit op een nieuwe mediastorm. Met een ietwat verslagen indruk is het niet duidelijk welk gevoel ze het meest wil opwekken. Rouw, compassie, belangstelling? Haar open brief is te weinig aangrijpend en confronterend, zeker met de aanleiding ervan in het achterhoofd. Een te onbewogen documentaire, met weliswaar een klein lichtpunt bij het slot.

1