play

The Death of An Insect

In een levenloos stedelijk landschap waar de tijd zelf niet meer kruipt, begint een gek ballet te dansen en staat een pas uitgekomen vlinder op het punt te sterven.

Awards & selecties

  • Venetië 2010
  • Clermont-Ferrand 2011
  • Hong Kong International Film Festival 2011
05.12.2017 Sofie Rycken

“We set out to create a dance film with dead bugs as the protagonists”. Zo gezegd, zo gedaan. Vrolijk word je niet van dit duister visueel experimentje, waarin dode insecten door een desolaat landschap zweven. Finnen staan dan ook niet bekend als onvermoeibare lolbroeken en, toegegeven, dit macabere ballet is wel beklijvend.

Regisseurs Hannes Vartiainen en Pekka Veikkolainen gebruikten echte insecten, die ze vonden in stoffige tuinhuisjes, in grijzige spinnenwebben en op verwaarloosde zolders. Ook enkele antieke vlinders die decennia geleden werden opgezet en tentoongesteld in een glazen bak, kregen een rolletje.

De poëtische film kwam uit in 2010, maar de eerste voorbereidingen dateren al van 2006. De makers gebruiken verschillende animatietechnieken door elkaar, waaronder stop motion en geanimeerde 3D-modellen van gefotografeerde en “ingescande” insecten. Daarvoor stuurden ze onder meer vliegen en motten op naar de Universiteit van Gent, waar een excellente X-ray scanner zijn werk deed. Voor de geïnteresseerden: in een making of video doen ze hun hele werkwijze uit de doeken.

Als toeschouwer zie je insecten in waanzinnig gedetailleerde close-ups, maar net zo goed in totaal onnatuurlijke choreografieën. Rijen insecten lijken wel een DNA-spiraal te vormen of een ruggenwervel, terwijl de 'solo’s' qua dramatiek kunnen wedijveren met die van de beste menselijke ballerina’s. De afwisselende soundtrack van Joonatan Portaankorva is nu eens nostalgisch als een muziekdoosje, een circusdeuntje of een oude legermars, dan weer donker en onpersoonlijk. Een technisch hoogstandje voor liefhebbers van het fijnmazigere werk.

2