Cracks

Koen Van Sande 2016 België 10 '
Wanneer een burgerlijk paar hun dure auto in een Arabische wijk moet parkeren, verandert een onvermijdelijk misverstand met de lokale bevolking in een verlammende paniek.

Awards & selecties

  • Genomineerd voor Ensor 2016
16.09.2016 Niels Putman

Een klassevol blank koppel – dikke auto, zonnebril in de pijpzak – parkeert met behulp van de ingebouwde parkeersensoren te midden een grotendeels Arabische buurt in Gent. Boven hun hoofd glundert de naam van de winkel ‘anti-crisis’. Strakker kan een kortfilm haast niet beginnen.

Televisie-manusje-van-alles (cameraman, scenarist, regisseur, producent) Koen Van Sande ('16+', 'De Vijfhoek', 'Familie', 'Zone Stad') schetst in zijn Ensorgenomineerde 'Cracks' een gevaarlijke vorm van pseudo-angst bij de blanke Vlaming. Het bourgeois koppel waarvan sprake wordt danig overmeesterd door een fantoomconflict, dat het bijgevolg eigenhandig een écht conflict creëert.

Er gebeurt in eerste instantie namelijk helemaal niets, maar in hun ogen doet het groepje loerende Marokkanen vanalles fout. Hoe links Gent ook mag zijn, zodra de bakfiets wordt ingeruild voor een glimmende BMW verschrompelen blijkbaar alle antiracistische overtuigingen.

Cracks is met andere woorden een film in het hier en nu. De 'angsten' die het koppel ervaart, vertolkt door een subtiele Peter Van den Eede en een wat hysterische Charlotte Vandermeersch, zijn o-zo verschrikkelijk herkenbaar. Vlaamser wordt een film haast niet, gênanter haast evenmin. Qua thematiek een schot in de eigentijdse roos, qua komedie evenzeer.

Uiteraard ziet het er allemaal goed uit. Director of photography Thomas Buelens ('Empire', 'In a landscape', 'Leegte') schiet strakke beelden en de montage loopt soepel. Van Sande weet duidelijk wat hij doet. Alleen de acteerprestaties stuiten hier en daar op het randje van overacting: Charlotte Vandermeersch ziet het allemaal net iets te groot. Ook het tweekoppige politiekorps dat later in de film komt aanzetten, overtuigt niet volledig.

Gelukkig teert de hele film op een puik geschreven scenario. Volgens de regeltjes van de scenariokunst verloopt alles, voorspelbaar misschien, vooral ook vlekkeloos. Grootse cinema wordt dit nooit, maar 'Cracks' is wél een oerdegelijk verteld verhaal. Herkenbaarheid troef.

2