play

Cat Days

ねこのひ

Jon Frickey 2018 Duitsland 11 '
Jiro voelt zich ziek. Volgens de dokter is hij eigenlijk een kat, en geen jongen.
Voor de kids

Awards & selecties

  • interfilm Berlin 2018
  • Kurzfilmwoche Regensburg 2019
  • Berlinale 2018
  • Filmfest Dresden 2018
  • Int'l Animated Film Festival Stuttgart 2018
  • Tampere Film Festival 2019
15.04.2020 Sarah Skoric

Je bent een kind en je voelt je onwel, je hebt koorts én je wilt zelf geen pannenkoeken met siroop eten … Wat voor velen een griepje is, draait voor de jonge Jiro uit op een identiteitscrisis, want hij blijkt een kattengriep te hebben. Een ziekte die enkel katten kunnen hebben, wat dus betekent dat Jiro een kat is — door de dokter bevestigt met een DNA-test die met 99,4% zekerheid uitsluitsel geeft.

Jiro’s papa probeert vervolgens een kattenvriendje te adopteren, al loopt dat niet zo goed. Dus gaat hij aan de slag met een zelfhulpboek over katten grootbrengen, maar misschien voelt Jiro zich wel helemaal geen kat? In de extreem mooie animatie ‘Cat Days’ zet Jon Frickey de toon dat je, at the end, bent wie je je voelt. Een boodschap die hem heel wat prijzen opleverde — onder meer op Tampere Film Festival en Singapore International Children's Film Festival — maar net iets gewaagder had gemogen. Het verhaal mist op momenten schwung, voelt onbeholpen, braaf, soms zelfs wat saai en doelloos.

‘Cat Days’ moet het daarom ook vooral hebben van het animatiewerk van de filmmaker, met zijn geschilderde kleurrijke personages en decors. Frickey kiest met zijn eerste kinderfilm voor atypische, goed doordachte kleurenpaletten, vaak specifiek samengesteld per sequens: van dieprood en paarse tinten in het bos bij avondtijd, naar crèmekleurige kopjes met playmobil-achtige potkapsels en pastelblauwe trainingsjasjes of roze donzen jassen.

De Duitse Frickey koos ervoor om het verhaal in Japan te laten afspelen, want: “het idee voor het plot kwam bij mij op toen ik in Kyoto verbleef in 2012. Dat is waarom, in mijn hoofd, de film zich altijd afspeelt in Japan. En dat is waarom ik het daar hield.” Wat niet per sé had gemoeten, en ook een beetje gek aanvoelt, als niet-Japanner zijnde. Al bij al een toffe, negen minuten durende kinderfilm die niet héél lang bijblijft, maar wel mooie stills oplevert.

2