Analysis Paralysis

Anete Melece 2016 Zwitserland 9 '
Anton's hoofd staat op ontploffen door een overvloed aan keuzes en gedachten.

Bio Regisseur

Cast & crew

Awards & selecties

  • Anima 2017
  • Ticky Women Festival 2017
  • Go Short 2017
  • Monstra Lisboa Animatied Film Festival 2017
  • Krok International Animated Film Festival 2017
  • Portland International Film Festival 2017
  • etc.
24.02.2017 Ellen Van Hoegaerden

Kiezen is verliezen. De meeste mensen kennen het wel of hebben het ooit eens meegemaakt: het punt dat je bereikt wanneer de druk toch net iets te hoog op de ketel staat. We hebben het dan niet over een nodig simpel afgieten van de patatjes, maar eerder over ontploffingsgevaar.

Dat komt aan bod in 'Analysis Paralysis', de tweede kortfilm van de Letlandse Anete Melece ('The Kiosk)'. De gelijknamige term houdt in dat je - vaak zeer banale - keuzes op alle mogelijke manieren afweegt waarop je uiteindelijk gewoon geen keuze meer kan maken, wegens te verlammend. Oftewel: het leven zoals het is – in constante overdrive. Niet gemakkelijk, natuurlijk, zo alles in overtreffende trap bekijken. Overdenken, overpeinzen, over-mijmeren… Overmatig gebruik van het onderbewustzijn is om over te zuchten.

Kleurrijke en sympathieke film over keuzestress.

Het hoofdpersonage in 'Analysis Paralysis', een spitsvondige en impressionistische kortfilm over de “aandoening”, heeft een evenzeer naïeve als hartverwarmende gloed over zich. De film behandelt een redelijk zwaar thema, dat knap vervelend kan zijn voor diegenen die eraan lijden (of niet? of wel? of niet?), maar daarom niet op z’n minst tragikomisch kan blijken. Want dat is het ook.

In deze viltstiftenwereld zijn het de geestige details die de nodige ‘lichtheid’ in het verhaal brengen. Zo wordt bijvoorbeeld “het hoofd koel houden” wel heel letterlijk genomen. Wanneer de man na een frustrerend uitstapje naar de supermarkt thuiskomt met een opgeblazen hoofd vol eventuele (niet-gemaakte) keuzes, legt hij zijn hoofd in de koelkast om te kalmeren. Dat hij terwijl het enige resterend stukje voedsel in die koelkast opeet, onderstreept het feit dat hij al een tijdje geen keuzes meer over het avondeten heeft durven maken. Schrijnend, maar ook grappig. De oplossingen voor zijn probleem zijn al even argeloos als dat ze schattig zijn.

De film is kleurrijk en sympathiek. Simplistisch, maar mooi en effectief voorgesteld. Dat maakt het voor een gestifte, en misschien ook wel licht geschifte, animatie toch weer menselijk. Want we zoeken toch allemaal manieren om onze stress op te bergen. Of niet? Of wel? Of niet?

2