Festival

Strangelove Festival 2017

01/06/2017 tot 03/06/2017
Queer is hot en dat bewijst Strangelove dit jaar voor de zevende keer intussen.
25.05.2017 Sarah Skoric

De verhuis van Extracity via Het Werkhuys naar Het Bos vorig jaar leek voor Strangelove Festival even gepast als logisch en onvermijdelijk. Van extra-stad naar huis naar bos, naar urban bos dus – of ook: van een relatief kleine gallerij in Berchem naar grotere industriële site aan randje Borgerhout. Want: queer is hot en Strangelove Festival bewijst dat dit jaar voor de zevende keer intussen. Het festival serveert je met plezier in deze grotere ruimte al wat, nuja, 'strange love' is. Van A bstract over B ondage tot C ock D ildo E xtravagance F emme G eek H omo … V oyeurisme XXX Y es… tot Zeker de moeite dus.

Om het kort te stellen: strange is zo the new black dat orange niet bestaat, en strangelove schenkt een platform aan al wat queer en gender- (of net niet-) gerelateerd is. In de vorm van een groot gehaakt vulva-sculptuur bijvoorbeeld. Of van een dagelijkse portie Interactive Queer Indie Games (wow, wat een woord) van The House of Indie. En nog: een stripperscollectief met manifest, een queer open curtain of concert van Hyenaz, Peaches-adepten, Ayuverdische keuken en veel meer.

Maar ook in de vorm van films. Het centrale thema dit jaar is POWER/GAME, en dat bewijst ook trouwe festivalmuze en filmmaker Antonio Da Silva, die zich dit jaar terugtrekt uit het kortfilmprogramma (waar hij op zowat elke vorige editie geprogrammeerd stond) om zijn experimentele documentaire SPUNK te presenteren. De premisse: reality meets virtual reality meets digitale seks meets fantasieën.

Veelbelovende en interactieve filmervaring belooft dat te worden, net als de vertoning van Jean Genets klassieker 'Un chant d’amour' (1950) trouwens. U weet wel, de lange tijd gebande zwart-witte kortfilm die zich afspeelt tussen en tegen de muren van een gevangenis, en door The Queer Encyclopedia of Film & Television wordt omschreven als "een van de eerste en meest opmerkelijke pogingen om homoseksuele passie op het scherm te brengen". Voor Strangelove voor de verandering door Amatorski-frontvrouw Inne Eysermans in een nieuw muzikaal jasje gestoken - wat ze trouwens wel vaker doet, voor KASKcinema bijvoorbeeld (check www.kaskcinema.be).

Op donderdag speelt de documentaire 'Être cheval' (of: Horse-Being), waarin regisseur Jérôme Clement-Wilz het heeft over het rollenspel van Karen, die “zich niet alleen als paard verkleedt, ze ondergaat ook fysieke trainingen voor dressuur en wordt zelfs voor een wagentje gespannen.” In aanwezigheid van de regisseur.
 

Queer Shorts

Maar vooral erg kortfilmgerelateerd is zaterdagavond, de avond waarop het festival naar goede gewoonte gewaagde Queer Shorts brengt. Met daarin voor ons twee bekende filmmakers: Jacinta Agten (de enige Belgische filmmaker die werd geselecteerd) en Duitser Jan Soldat. Maar ook heel wat nieuws. Een overzicht.

Wrang, beklemmend en enigszins bevreemdend, het gevoel alsof je hart en je maag zich heel traag samenballen tot een ongemakkelijke prop in je lijf. Dat is wat de confrontatie die Jacinta Agten met 'Olav' (16') aangaat, teweegbrengt. Geïnspireerd door films zoals Hanekes 'La pianiste' en Yorgos Lanthimos’ 'Dogtooth', vertelt deze kortfilm het verhaal van een zeventigjarige vrouw, Ama, en haar volwassen zoon Olav die in een huisje in het bos wonen, ver afgesloten van de samenleving. Hoewel het in het begin niet duidelijk is dat de twee moeder en zoon zijn, heeft de kijker onmiddellijk het gevoel dat er iets grondig fout zit in de relatie tussen de twee.

 


'Coming of Age' (Jan Soldat)

 

Jan Soldat doet wat ‘ie goed kan: aan de lopende band ingetogen, fly-on-the-wall films maken over BDSM- en fetisjrelaties bij homokoppels. Was dat in 'Hotel Straussberg' nog in een een private SM-gevangenis, dan is dat in 'Coming of Age' (14') in de babykamer en woonkamer van Kalle en Horst. Alleen: er is niet echt een baby, maar wel het rollenspel waarin beide mannen hun plaats kennen - de ene als baby in pampers en park, de andere als verzorger/ouder. Beiden in 'Coming of Age' reflecterend over hun relatie (“Hoe we elkaar kennen? Het was een fuck-date hé?” – “Neen, fisting. Het was een fisting-date.”) en coming-out, met op de achtergrond non-stop porno op hun televisie.

Of: hoe Soldat er weer in slaagt de meest intieme relaties op een droge manier (zonder muziek, zonder zware montage, zonder ook echt gedetailleerde beelden) herkenbaar (de personen zijn meestal echt te zien) in beeld te brengen.

De aankondiging op de website van 'Heimat XXX' (11') – 'cumming soon' – vat de film mooi samen. Twee mannen voeren een soort van verliefd paringsritueel uit in een bijna-reclamebeeld-waardig bos, op de minimalistische soundscape van de Zenker Brothers. Van schors tot mos tot bijen tot bijten en tongen en rode, glijdende lichaamsdelen in een alter universe met felle totempaal. Of om het met de woorden van de regisseur zelf te zeggen: “de film zou moeten geïnterpreteerd worden als een postmoderne kritiek op de pardagima’s van de Duitse romantische beweging. Het bos van de Heimat, een centraal punt in dat romantische idee, is de plek waar lichamen elkaar ontmoeten en samenkomen in een wilde rush.”

 


'Heimat XXX'

 

'Alteration-de-la-voix' (2') van Wednesday Kim is een psychedelische, caleidoscopische trip doorheen een voyeuristisch spectrum, gevuld met Jheronimus Bosch-esque figuren in felle, disco-achtige decors. Verslavend, ergens.

'Touch!' (4') van het Australische collectief Purple Moustacho (Sissy Reyes en Jorge Mansilla) is een multi-project dat bestaat uit vier korte films, clips eerder, waarin de vrouwelijke seksualiteit in beeld wordt gebracht door middel van... euhm… smeltende lippenstiften, poppen en avocado’s (onder meer). Kleurrijk, gedetailleerd en in-your-face. Just as we like it.

'Superbia' (16') is een rêverie van Luca Toth. Een surrealistisch land, in twee gekliefd door de Melkrivier die ontsprong bij de Holy Cow, waar stoere vrouwen de ene oever bezetten en delicate fijnzinnige mannen huizen aan de overkant. Ondanks de strikte scheiding vinden een man en een vrouw elkaar toch, waardoor een culturele revolutie ontketent en een nieuw era wordt ingezet. Toth slaat met haar film stereotypen aan diggelen en denkt na over de absurditeit van traditionele genderpatronen op een sarcastische, surrealistische manier. Visueel maakte ze van 'Superbia' een orgie van kleuren die het decor vormt voor vrolijke bacchanalen.

Alle info over het festival via www.strangelovefestival.be.

Coverfoto © 'Touch!' (Purple Moustacho)