Festival

Strangelove Festival 2016

02/06/2016 tot 04/06/2016
Het Strangelove Festival belooft zoals gewoonlijk een gezonde mix van dans, film, performance, literatuur, muziek & meer.
15.05.2016 Niels Putman

Hét queer festival van het land nestelt zich dit jaar van 2 tot 4 juni in Het Bos in Antwerpen. 'The place to be' voor ieder vogeltje dat zijn kooitje wilt ontvliegen, of elk muisje zonder huisje. Het Strangelove Festival belooft zoals gewoonlijk een gezonde mix van dans, film, performance, literatuur, muziek & meer. Met als inhoud: alles wat zich bindt met de antihokjespolitiek/waaier/geuzennaam 'queer'. Opnieuw van de partij: een compilatie expressieve kortfilms zonder taboes.

Dit jaar focust het festival bovendien op 'crossing borders', en dat naar eigen zeggen “zowel in geografische, lichamelijk, pyschologische als emotionele zin”. Concreet betekent dat: drie dagen lang een pot cultuurconfituur met voor ieder wat wils, steeds terugvallend op everything that is gender en seksuele geaardheid.

Zoals steeds dient zich daarbij ook weer een programma Queer Shorts aan. Ook wel "het pretpakket van het festival, met een grote roze strik". Een grensverleggende compilatie volgens de stokpaardjes van het festival, met zijsprongen naar intersex, ecoseksualiteit (que?), faux queens en, jawel, zelfs een BDSM-musical. Animatie, fictie, classics, docu en alles daartussen. Een must-see, all-in LGBTQ+-ervaring voor liefhebbers van het genre, dus.

Bubi Canal is een Spaanse videokunstenaar die in Amerika woont. In zijn werk combineert hij verschillende vormen van media en artistieke methodes, zoals fotografie, video en installatie. Terugkerende thema’s in zijn oeuvre zijn dromen, wensen, liefde en magie. 'Hologram' is een allegaartje van dat alles, en bovendien een mix van aliens en Mon ChiChi’s.

 


'Hologram' (Bubi Canal)

 

De Canadese Peaches (ofte Merrill Beth Nisker) staat bekend om haar elektronische muziek waarbij ze alle traditionele gendernormen overboord gooit en expliciete seksuele teksten niet schuwt. Haar zesde studio-album, dat uitkwam in 2015, kreeg de titel 'RUB'. Hoe zich dat vertaalt in een kortfilm, kan je binnenkort zelf ontdekken.

Een mix van Japanse koi's en Portugese dicks. Pornografisch experimenteel, maar wel met een poëtische voice-over. Ook wel: een monoloog aan de Portugese kust, over liefhebben en neuken met de natuur. Jawel, er worden cactussen bereden en exotische planten bevrucht. 'Ecosexual', dus. De Portugese Londenaar Antonio Da Silva legt het u in geuren en kleuren uit. Niet zo heel erg safe for work, laten we zeggen.

“Ik schrijf, fotografeer en film. Mijn huis is de stad.” De Rus Boschmann die in Duitsland opgroeide en in Toronto studeerde, portreteert in 'The Character Inside Me' stad’s bekendste publieke wildplasser. Hij schuimde eerder al tal van andere LGBTQ+-festivals af zoals het Pink Apple Lesbian & Gay Festival en binnenkort ook het Pop Porn Festival in Sao Paulo.

Regisseur Kantor stelt metaforen in vraag en creërt er nieuwe. Klaar voor zijn krachtigste metafoor tot nu toe? Te midden San Francisco: een heuse BDSM-musical. Samen met Broadway-artiest Colin Cunliffe, gender-queer drag queen Grace Towers en een stel enthousiaste dansers, staat 'Folsom Street Fair' garant als metafoor voor de mogelijkheden die de inzet en het activisme van de homogemeenschap symboliseert en onderstreept.

 


'Folsom Street Fair' (Aron Kantor)

 

 

"Women can be queens, too." Vrouwelijke drag queens in Londen: ze zijn niet zo zeldzaam meer. Tegelijk wel een tik taboe binnen de travestiewereld. Faux queens - wie zijn ze, wat doen ze en wat drijft ze? Magazine Broadly zocht het met regisseuse Adri Murgia uit in 'Can't Drag Us Down'. ARIANNA (dir. Carlo Lavagna, 2015)

Carlo Lavagna komt met een erg persoonlijk langspeelfilm. Strangelove Festival geeft een tipje van de sluier weg en vertoont hiervan de trailer. Het titelmeisje Arianna is al negentien, maar nog nooit ongesteld geweest. Op een dag besluiten haar ouders om haar terug mee te nemen naar het huisje bij het meer in Bolsena waar ze vroeger steeds op vakantie gingen. Gevolg: een zondvloed aan herinneringen. “Een film die van ver af komt, vanuit de onverwachte gedachte van het onderbewustzijn van een kind dat ervan droomt om vrouw te worden, maar dan geconfronteerd wordt met de fundamentele vraag: waarom kreeg ik deze identiteit en niet een andere?”

Coverfoto © 'RUB' (Peaches)