Artikel

De beste 'reclame'-kortfilms van 2016.

Een top 6!

Gevierde filmmakers lenen hun talent aan verschillende grote merknamen en leveren ondertussen straffe kortfilms af.

Tags

03.01.2017 Michiel Philippaerts

Befaamde regisseurs die hun diensten verlenen aan de reclamewereld: een nieuw fenomeen is het niet. Sergio Leone deed het voor de Renault 18 Diesel. David Lynch deed het voor Playstation & Armani en Baz Luhrmann kwam in 2004 met de allerduurste reclamespot aller tijden op de proppen. Ook in 2016 werd menig cinefiel verwend met enkele sprankelende staaltjes ‘commerciële’ cinema. Wij stelden een top zes samen; de absolute toppers in het genre opgelijst.

De komst van het internet gaf de samenwerking tussen regisseurs en commerciële bedrijven een nieuwe dimensie. De speeltijd van de spotjes werd langer, hét kernwoord werd plots ‘ambitie’ en narrativiteit kreeg een belangrijkere plaats. ‘Branded entertainment’ is de term die wordt gebruikt voor deze hybride advertenties die niet meer gebonden zijn aan de traditionele beperkingen van hun oudere broer op de beeldbuis. Via ontroerende, spannende of grappige verhalen trachten merken hun producten te voorzien van een 'positief gevoel’; de functie van het product wordt steevast naar de achtergrond geschoven.

Branded entertainment is dus kortom “een soort minifilm, schipperend tussen reclame en kortfilm”, zoals wij twee jaar geleden reeds schreven.
 

6 - 'That One Day'

Italiaans modemerk Miu Miu maakte al eerder golven met hun kortfilmserie 'Women Tales', waarvoor ze steeds spraakmakende regisseuses (Ava DuVernay, Alice Rohrwacher, Agnès Varda) inschakelen die totale creatieve vrijheid genieten. In het voorjaar brachten ze Naomi Kawase’s 'Seed' uit, een bevreemde document waarin plot moet wijken voor zintuiglijkheid en waarin de natuurelementen poëtisch op de voorgrond worden geplaatst. Meer aandacht ging echter naar 'That One Day' van Crystal Moselle, die in 2015 furore maakte op verschillende filmfestivals met de documentaire 'The Wolfpack'.

Ook ditmaal besloot ze haar docu-roots terug op te zoeken. Ze werkte samen met een groepje vrouwelijke skaters die ze op straat tegenkwam. De beslissing om met amateuractrices te werken valt te bewonderen, maar helaas werkt die drang naar authenticiteit averechts, gezien de niet altijd even geloofwaardige acteerprestaties. De uitbeelding van de skategemeenschap als vrouwonvriendelijk deed bovendien heel wat stof opwaaien.

Toch schetst Moselle een intrigerend portret en is het haar warme en liefdevolle benadering van haar subjecten die de kortfilm een plaatsje in deze top zes deed veroveren. “Just some chick who can skate”? We dachten het niet.
 

5 - 'Familien'

Hoogdagen voor de autoliefhebbers, zo bleek. Ford spande Jake Scott (zoon van) voor zijn kar, die op zijn beurt de charismatische Deen Mads Mikkelsen inschakelde als huurmoordenaar in zijn stijlvolle en atmosferische spionagefilm 'Le Fantôme'. Mooi voor het oog, dat wel, maar als volwaardige kortfilm kon het ons niet écht bekoren.

Ford Denemarken koos daarentegen voor een iets gewaagdere zet en pakte uit met een driedelig familiedrama. 'Familien' vertelt het relaas van een uiteenvallend gezin; allesbehalve een feelgoodstory. De auto is bovendien steeds aanwezig, maar wordt nooit op de voorgrond  geplaatst, waardoor er verrassend veel ruimte overblijft om het verhaal te ontwikkelen. Ingetogen en zonder te veel sentiment; Scandinavian-style. Daniel Kragh-Jacobsen maakte eerder al vier kortfilms, maar voorlopig nog geen langer werk. De kunstjes van het kortere werk zijn hem dus niet vreemd. Deel 2 en deel 3 uit zijn triptiek kan je kijken door te klikken.
 

4. 'The Escape'

In tegenstelling tot Ford zag directe concurrent BMW het allemaal wat groter. In oktober zwierden ze hun langverwachte opvolger van hun door David Fincher-geproduceerde Driver-filmreeks online. In 'The Escape' herneemt Clive Owen zijn rol van de laconische chauffeur – vijftien jaar nadat hij dit personage tot leven bracht met de hulp van Wong-Kar Wai (kijk!), Alejandro González Iñárritu (kijk!) en een hoop andere getalenteerde cineasten.

Het resultaat? Een wilde achtervolgingsscène geregisseerd door Neill Blomkamp ('Chappie', 'District 9', 'Elysium') met een heerlijk intense Jon Bernthal als bad guy van dienst. Strak gemonteerd doet dit visueel verbluffende spektakel precies wat het moet doen: entertainen. En of die BMW nu volgepompt wordt met kogels of niet, het ziet er allemaal verdomd cool uit. Een aanrader voor de fans van het genre.
 

3. 'The Irrational Fear of Nothing'

Weinig verrassend bleken de sterkste kortfilms die met de minst nadrukkelijke aanwezigheid van het te verkopen product te zijn. Alhoewel die ‘aanwezigheid’ in deze kortfilm van Japans camerabedrijf Olympus te bediscussiëren valt, aangezien de technische virtuositeit onlosmakelijk verbonden is met hun nieuwste OM-D camera.

In 'The Irrational Fear of Nothing' worden we als kijker namelijk in het hoofd van de protagonist geplaatst, visueel verwezenlijkt door de camera gedurende zes minuten op zijn rug te laten focussen. Zo wordt een effect gecreëerd dat gamers ongetwijfeld zal doen denken aan hun favoriete third-person shooters. Toch houdt de vergelijking daar op. Geen actiespektakel hier, wel het portret van een neurotische New Yorker wiens gedachten constant op de klankband te horen zijn. Waar aanvankelijk zijn mijmeringen erg herkenbaar overkomen, wordt al snel duidelijk dat een immense paranoia zich meester heeft gemaakt van de eenzame ziel.

Een knap geschreven monoloog. Enkele pseudo-filosofische bedenkingen maken dat de kortfilm nooit aanvoelt als een leuke gimmick. Het resultaat is een conceptueel, technisch én inhoudelijk sterke commercial: een vette aanrader. Net als Kragh-Jacobsen bewijst ook Paul Trillo als pure kortfilmmaker zijn kennis van het vak.
 

2. 'Come Together'

Veel merken gebruiken de kerstperiode voor het lanceren van een hartverwarmende spot of campagne die zijn consumenten doet geloven in de 'kerstwaarde’ van het product. Denk maar aan de romantische reclamespotjes van Coca Cola die ieder jaar weer opduiken en die – of je er nu tegen vecht of niet – gevoelens van (goedkope) nostalgie lospeuteren bij de kijker. Dit jaar was dat niet anders, al besloot H&M het over een andere boeg te gooien: zij hadden niemand minder dan Wes Anderson ('The Grand Budapest Hotel', 'Moonrise Kingdom', 'Fantastic Mr. Fox') op het oog. Anderson plooide zijn kunsten enkele jaren geleden trouwens al succesvol om tot het commercialformat voor een Prada-spot.

En dat bleek (uiteraard) een goede keuze. Wie beter dan de vintage maestro om in amper drie minuten een prachtig sprookje te creëeren dat het echte kerstgevoel probleemloos omvat? Als een mini-sequel op zijn heerlijke 'The Darjeeling Limited' vindt Andersons 'Come Together' plaats op een trein, ster Adrien Brody incluis. Mocht je de commercial nog niet hebben zien passeren via de sociale media: u bent nog niet te laat!
 

1. 'Past Forward'

De absolute topper van dit jaar bleek een stille film te zijn voor Prada, die de populaire regisseur David O. Russell ('Silver Linings Playbook', 'American Hustle') achter de camera plaatsten en hem carte blanche gaven.

Gefilmd in een betoverend zwart-wit neemt 'Past Forward' de toeschouwer mee naar een hypnotiserende droomwereld die ononderbroken even gevaarlijk als onvoorspelbaar aanvoelt. Allison Williams ('Girls'), Freida Pinto ('Slumdog Millionaire') en Connie Britton ('American Horror Story') werden gecast als de protagonisten en spelen allen dezelfde rol. Gedurende dertien minuten wordt er over en weer geschakeld tussen hun parallele verhaalwerelden waarin ze angstig vluchten voor twee achtervolgers, passioneel dansen met hun mannelijke tegenspelers en tenslotte stoeiend op het strand in slaap vallen.

De echte filmkenner zal bovendien Hitchcocks huiscomponist Bernard Hermann op de klankband herkennen, wiens soundtrack deze prachtige ode aan de Zevende Kunst als gegoten past.

Bij wijlen gewaagd surreël en toch steeds poëtisch en toegankelijk. Een lust voor het oog. We komen superlatieven tekort voor dit pareltje dat perfect weet te balanceren tussen droom, realiteit, herinnering en pure cinema. Graag meer van dat, zowel van Prada als van meneer Russell!

Coverfoto: 'Come Together' (Wes Anderson)