Je hebt zo van die filmstudenten die tijdens hun opleiding, nog voor hun eindwerk al meermaals worden geselecteerd voor festivals. Jonas Govaerts bijvoorbeeld, die zijn talent later bewees met Forever en Of Cats and Women. Op de jongste edities van het IKL valt zo ook Wannes Destoop op, met een reeks kortfilms waarin de focus telkens bij de acteerprestaties lijkt te liggen. Na zijn tweedejaarswerk Pascal en Patricia. En Joeri is nu ook deze We Are So Happy geselecteerd voor competitie.

De start echoot Cathérine Breillats A ma soeur: "Ik ben Claudine, ik ben zestien jaar en ik heb geblondeerd haar", luidt de voice-over van het hoofdpersonage. Mollige Claudine wordt wel eens nageroepen maar trekt zich op aan haar ene kameraad Stefaan. Tot die laatste heel onverwacht uit de hoek komt... . Berdien Dewaele en Benny Claessens spelen hun rollen voortreffelijk.

Pianomuziek van Jef Neve, puike fotografie en sterk spel: We Are So Happy kijkt lekker weg en heeft in zijn dialogen het soort naturel wat eindelijk opgang maakt in Vlaamse filmpjes. Jammer evenwel van het wat lage gehalte aan verrassing of diepgang, factoren die zeker in dit soort cinema het verschil maken tussen een goed en een super filmpje.