Frida vindt/steelt een videocamera en wordt aan het speeltje verslingerd. De lens wordt al snel de manier waarop ze te pas en te onpas de wereld rond haar ziet en bespiedt, tot dat een one night stand haar camera met tape ontvreemdt en doorverkoopt aan een enge kamergenoot. Maar Frida geeft na deze tegenslag haar nieuwe passie nog niet op.

Voor een kortfilm is Tjejen med videokameran redelijk lang. Dit creëert de nodige ruimte en verhoogt de kans op enkele sterke momenten qua stijl en sfeer. Vooral het middenstuk waarin Frida op zoek gaat naar haar camera in de woonst van haar ‘vriend’ is geslaagd eng, en de visuele originaliteit spring in het oog. Ook de vele verwijzingen naar film en het spel van afwisseling tussen subjectief (i.e. door de lens van Frida’s camera) en objectief (i.e. de onzichtbare hand van de regisseur) beeld zijn tof gedaan. Toch schiet deze kortfilm globaal toch wat te kort. Je mist toch wat coherentie.