In The Craving of the Scarecrow vertelt Nathalie Bruyer het verhaal van een eenzame vogelverschrikker met een grote droom. Erg angstaanjagend is hij niet, want de zwarte vogels strijken rustig neer op zijn armen. Vandaar dat hij wil ontsnappen uit zijn donkere wereld. De zonnige heuvel vlakbij vormt de beloftevolle uitdaging. Wanneer de duts door de bliksem getroffen wordt, is de maat vol. Zijn trip begint vastberaden, maar gaandeweg waait zijn hoed weg, scheurt zijn kleed, gaat hij tegen de vlakte, rukt hij zijn arm af en verliest al zijn strovulling.

Deze stop-motion animatiefilm vertrekt van een origineel idee, maar mist een spanningsboog. Hoewel er duidelijk een final destination beloofd wordt, is er weinig sprake van een spannende opbouw ernaartoe. De tragiek is groot, waardoor er wel wat medelijden opgewekt wordt, maar echt meeleven met het figuurtje doe je niet omdat de aandacht tijdens de eindeloze aftakeling evenredig verslapt. Aan het eind volgt er wel een verrassende ontknoping, maar die arriveert samen met het besef dat het filmpje een vreemde logica volgt. Een echte beloning komt er niet echt.