Kort en krachtig brengt Jeroen Annokkée ons een meesterlijke komedie. Een klein verhaal volgestouwd met leuke details. In de hoofdrol Bert Hana, een uiterst onhandige jongeman. Wanneer zijn buurmeisje een potje suiker komt lenen loopt dit volledig uit de hand en valt het meisje de trap af. Nadien probeert Bert er alles aan te doen om haar te helpen. Het is gewoon genieten om de immense kluns aan het werk te zien. Hij doet alles wat hij kan, maar werkt zich daardoor steeds dieper in de nesten. Met heel wat misdadige connotaties tot gevolg. De scherpe humor werkt aanstekelijk en in nog geen negen minuten lig je meermaals plat van het lachen.

Annokkée vertrekt van een alledaags gegeven dat totaal uit de hand loopt en spint het minimale verhaal uit door tal van conflicten en onverwachte obstakels toe te voegen. De ruimte (een kleine trappengang) wordt zo goed als mogelijk gebruikt. De acteur die een nerveuze eenzaat vertolkt, kon niet beter gekozen zijn. Wanneer hij gewoon al de woorden 'aj' of 'gaat het' in de mond neemt, druipt de geestigheid van het scherm. Knap dat je uit een klein voorval, dat overgaat in een catastrofe, zoveel kan halen.

Spijtig genoeg doorbreekt Annokkée zijn eigen stijl op het einde. Wanneer Sugar Sugar van The Archies begint te spelen, draait de sfeer helemaal om. Hierdoor is Suiker spijtig genoeg net geen meesterwerk.