In Sommersonntag plaatsen Sigi Kamml en Fred Breinersdorfer het hoofdpersonage Bruno Hansen voor één van de zwaarste morele drama's. Als brugwachter moet hij ervoor zorgen dat het trein- en waterverkeer vlot verloopt maar wanneer zijn doofstom zoontje zich in het gevaarlijk gebied onder de loodzware ophaalbrug bevindt en er een afgeladen trein op komst is, heeft hij maar enkele seconden om deze levens tegen elkaar af te wegen. De spanning is zorgvuldig opgebouwd en de sobere flashbackstijl zorgt ervoor dat het drama voor zich spreekt en geen onnodige, gezwollen opsmuk moet meedragen. Het verdriet van de vader wordt klein gehouden en niet eenzijdig getoond. Er is immers ook de troostrijke gedachte dat zijn zoon als een echte held is gestorven. Door de sentimentaliteit te mijden en door een grootse dramatiek op een kleine, eenvoudige manier te brengen, weten de regisseurs te raken.