Regisseur Martin McDonagh won al enkele prijzen voor zijn theaterwerk, en met zijn debuut(kort)film was het van de eerste keer raak. Six shooter won de Oscar voor beste kortfilm en zo zie je maar: af en toe gaat het gouden beeldje ook eens echt naar de beste film.

Kracht zit ‘m in eenvoud. Het basisidee achter Six Shooter is dan ook heel simpel: neem een kersverse weduwnaar, een echtpaar dat treurt om hun pas overleden kind en een weirdo met een vuile bek (die lijkt weggelopen uit Trainspotting). Zet de boel samen in hetzelfde treinstel tijdens een lange saaie rit en observeer gewoon wat er gebeurt.
Wat voor ongein McDonagh uit deze banale uitgangssituatie haalt, grenst aan het ongelofelijke: Six shooter is zonder twijfel - ondanks zijn korte lengte - de zwartste komedie van de laatste jaren. Het is eigenlijk indrukwekkend hoeveel heilige huisjes er hier op een klein halfuur met de grond worden gelijkgemaakt – teergevoelige kijkers zetten zich best al schrap voor “de koe die wind vangt”. Meer vertellen zou crimineel zijn, want wat Six shooter nu net zo effectief (en leuk) maakt, is zijn volledige onvoorspelbaarheid. Gaan zien dus, en genieten van een van de leukste filmervaringen van het jaar - “what a day!”