Het silent-city project van Nicolas Marechal is een reflectie over geheugen, identiteit en de verwevenheid van die twee noties met plaats. En jonge vrouw die Taipei jaren geleden verlaten heeft komt er terug en ervaart een wirwar aan emoties en conflicterende herinneringen terwijl ze door de stad flaneert. Voor haar ogen trekt zich een mensenmassa voorbij in de metro of in een druk winkelcentrum terwijl ze voor zichzelf blijft herhalen: ‘Taipei is Taipei, Taipei is not Taipei’. Een stadssymfonie opgebouwd uit negen sequenties waarin de grenzen tussen werkelijkheid, herinnering en droom steeds meer vervagen.