Een pokdalige man doorloopt de dagelijkse routine. Hij schommelt mee met de massa op de metro tot die plots stopt. Dan pas merkt hij dat hij de enige is die leeft en ademt. Hij verlaat de metro en komt terecht in het walhalla van… zichzelf. Hij besluit op radicale wijze terug in de anonimiteit te verdwijnen. Het verhaal zit sterk ineen omdat je samen met de man de ontdekking doet van zijn eenzame metrorit. De poppen zijn mooi afgewerkt en ook de rest van het decor ziet er schitterend uit. Zeer geestig en indringend tegelijkertijd.