Standaert tekent beestachtige typetjes met mensentrekken, op en top cartooneske figuren: een ploffende oogbal hier, een wijd uitpuilende buil daar. Speciale vermelding voor de koning van het woud: een aan z’n appendix geopereerde Leo met West-Vlaamse tongval. Ze zijn egaal ingekleurd en klaar afgelijnd, waardoor ze fel afsteken tegen de meer geschakeerde en vloeiende kleuren van het bos.

De figuurtjes zijn erg innemend – we smelten vooral voor de bedeesde ogen van de rammelaar. Komieke stemmetjes en exotisch gekruide country vormen een bedreven sounddesign. Het verhaal – naar een Tibetaanse legende – is eenvoudig, maar misschien iets te opsommerig uitgewerkt. Dat kan de pret echter niet bederven. Met of zonder geruchten, in dit oerwoud is het oergeestig.