Melancholisch kort filmpje naar het gelijknamige gedicht van J.H. Leopold, maar ook een ode aan het gelijknamige filmpje van Joris Ivens uit . Een man werkt in zijn grijze kamer aan een schilderij maar het lukt hem die dag niet en hij barst in een woedebui uit. De hele kamer lijkt wel los te komen door zijn agressie en de camera zweeft doorheen de rondvliegende objecten. Gelukkig brengen de fonkelende kleurrefracties in de regendruppels aan het raam, opnieuw bezieling in zijn werk. Intrigerende 3D tekeningen met dikke zwarte omtreklijnen zorgen voor een speciale toets. De weeïge muziek is wat minder geslaagd.